Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 665

;

:

Caput

De Mediatoris Persona. § 4. De Messias onder het O.

III.

Verbond.

Raad Gods be-

zóó, dat het lijden van Christus en de teekening daarvan in den

was

sloten

;

nooden gekend

die

is,

en dat nu David zóó geboren wordt expresselijk heeft en die

woorden

dat lijden gevoerd

in

heeft leeren uitspreken, opdat als

vrucht van dat alles zou voortkomen het beeld van den Christus. Het

David en daar Christus, die

hier

Davids

was een

lijden

zijn

praefiguratie van dat van Christus.

Voor een niet-Gereformeerd mensch is dit moeilijk de alle dingen voortkomen uit den Raad Gods

laat

wat

Gods Raad van eeuwigheid

in

nergens speelruimte voor willekeur of toeval

;

De

te verstaan.

historie

;

slechts aflezing van

dus niet

omdat David zoo geleden had, maar omgekeerd

Niet Christus leed zoo,

één.

is

van elkander hadden, maar die twee

iets

117

De

stond.

alles geschiedt

Bijbel

volgens haar

is

Schrift laat

volgens haar „naar

den bepaalden raad en voorkennisse Gods".

Dat gaan

het verschil tusschen de Gereformeerden en de anderen

is

op de

van Gods Raad

rol

wat de menschen

op schreven

er

Raad Gods

den

In

iets bijschrijven

Christus geprocreëerd

is ;

er af doet en

den Raad Gods

op éénzelfde moment het

men

en indien

in

;

die anderen

de Gereformeerde

terwijl

;

al

zelf laat spreken.

èn van David èn van

lot

de eeuwigheid nog een opeenvolging

van momenten kon denken, dan zou men daarin eerst Christus en daarna pas

David zien optreden.

Op

Ex. 25

wel

Schrift

9 en 40 moet dus

:

op een der grondwaarheden van heel de

als

gelet.

Laten wij thans tot den inhoud der Messiaansche profetie overgaan.

De Heere hoofdplaats

voor de Messiaansche

nam de Heer

gangers

maar

Jezus gaf dien zelf aan is

niet

met hen

Hij doorliep

enkele

in

Luc. 24

profetie.

hoofdstukken

de schriften."

„al

:

welke tekst daarom de

27,

In het

gesprek met de

uit Jes.

Emmaüs-

en enkele Psalmen,

Het geheele O. T.

is

Messiaansch.

schimmen maakte), want Coccejus is een vijand van de Geref. Kerk en de oorzaak van het bederf der deutschen Reformirten Kirche.J Daarom staat er ook in vers 32 „^r!-yoiyiv ri/juv Txq yp%ip.y.c ;" zij waren voor hen „een gesloten boek" en moesten daarom door [Niet

Coccejaanschen zin

in

(die al

de personen

tot

:

Christus ontsloten worden.

Laat ons nu vers 27 nagaan, waarvan elk woord beteekenis heeft ócTTc

^l'ji'0(Ti(j)c

(d.

i.

van Gen.

af) kxI b.7rh Tró^vrwj

1

en de Koningen tot Maleachi toe) dupuyjviurrvj singulis

wel,

libris

;

maar overal

En nu 1.

is

dit

in

elk

boek

is

;

bijv.

in

<xlrcTc

h

ttxctx^c ryj.q

ypx^xic (in

Esther en Spreuken

Christus rh ttxv) t%

ap^óinzvoi;

van Samuel

(d.

7rip\

niet, in

Jesaja

ïx-jtz-j.

de inhoud van de profetie vers 26

XpcfTTCu. TTxSrirj.

2.

ïSe'.

3.

sïfreXSrïrj

Die

hier en daar

niet

:

i.

Twj Trpofrinyv

drie

sfu'

Tr,v

Si^xu

momenten zaten

xIt:ïi.

in alles in

;

en dat het doel van de profetie was,

dat de Christus zou gekend worden, blijkt uit vers 25.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen