Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 585

Caput één mensch en dat

w.

d.

en de reden

Het

is

niet

b.v'^P'^Trvj

den gewonen

in hij

;

En zoo

TIC a.v^ p''^i7^^^i•'J olScu

Maar

Tx

rolt

is

mensch

ïa-KcrtfrfxLvog

is

bewustzijn gekomen.

om

7rvvj!J.y.TLy.c<;

a.vxKpbit tcxvtx

slot.

aan die zaak

zijn

Het be-

evenals een boek

;

alles, ook het kleinste En dat absolute grijpt de gewone mensch kent ra roü

;

er

opgenomen. ;

zijn

vlekken op den spiegel van

deze anders duistere uitdrukking

is

c^.vB-pïoTrcj

De Heere

Jezus Christus

gekomen

is,

daarom onze Middelaar,

is

omdat de mensch de Openbaring

menschelijken persoon

zijn

verstaan

:

komen moest,

onderzoeken, die de gewone mensch niet vinden kon.

te

hem

schatten van genezing

te

^y^p'^Tro'j.

die tegenstelling ligt uitgesproken, dat er een ander

in

die rx

zijn,

aan den inhoud van een magazijn, wanneer,

plaats

niet

geworden

ontvangen iiebben,

dus de absolute geest des menschen.

dat magazijn staat, in het boek

in

vers 16

ï^j^fzi-j,

yrvinfj.xrtKcl

rsD kv^pbyTrou

volgt er vers 15: 'O Js

kv^p^^TTou is

roli

Trvi'jfu.x

van eene zaak moet adaequaat

adaequaat

nu

liet

Ss usöu Xpic-To'j

-'(\uv.c;

:

7rvi~yfx.y.

wustzijn

wat

Daarom

niemand.

anders

Christus en verder alleen die

is

door den Middelaar

die

z,

37

Inleiding.

I.

konden toevloeien,

niet

induere debebant formam

;

die in persoonlijke gestalte

kon verstaan en dus de

niet

kwamen door een

als ze niet

humanam,

homine

ut a

accipi

possint.

Maar nu moeten als individu.

Dit

wel verstaan, dat de Heere Jezus

wij

de fout van

is

allen, die

niet

mag genomen

een „leven van Jezus" wilden geven

;

werk van Gunning en van van Oosterzee bewijst. Men kan wel eene beschrijving geven van watjezus deed tijdens zijne omwandeling op aarde, maar dit is geen biographie van Jezus. eene poging, die

Waarom

is

Jezus geen individu ?

was een

Jezus

centrocentrale

kringen

altijd mislukt, gelijk het

persoon.

centrale

personen

d.

;

w.

en eindelijk één kring, die

;

een centraalpunt en zoo ook

Een vader

centraal punt.

deren

;

de trekken, die

omdat men

moeder, die baart.

zijn individuen, centrale

alle

kringen omsluit

zijne kinderen.

in

Toch gaat

niet

schakeeringen van anderen daliteit

;

is

dus een centraal persoon

vervolgens is

van

zijne kin-

volkomen maar ook de

in

in

zooverre

hij

met

de kinderen. Maar

autochthonen, niet nieuw ontstane personen, maar

zij

hadden elk hun vader en moeder, die de mo-

van hun karakter weer overbrachten, en zoo

een breeden stroom van

;

die kringen

het hier niet

heeft den vader, die genereert,

alleen

zijn

al

karakter als een stralenbundel verborgen lagen,

Een vader

moeder

in

;

een ander persoon een mixtum van qualiteiten overbrengt die vader en

personen en

heeft eerst de individuen

dien alle kringen omvattenden kring een centro-

in

in zijn

niet

Er

men

heeft een centraal leven ten opzichte

divergeeren en splitsen zich zuiver,

z.

allerlei

al

teruggaande

krijgt

men

schakeeringen, die in deze twee geconcentreerd

samenkomen en is

zich in hun kinderen nu weer verdeelen en splitsen. Een vader dus slechts gedeeltelijk een centraal persoon ten opzichte van zijne kinderen

(Noemen

wij

hem

zoo, dan heet Jezus een centrocentrale persoon). Reeds

vinden wij het centrale

bij

een stamhoofd

;

bij

Benjamin

zijn al zijne

meer

nakomelingen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen