Dictaten dogmatiek. Locus de Sacra Scriptura, Creatione, Creaturis - pagina 41

CaputII.

De Necessitate Sacrae Scripturae. §2. Relaüo hominis etc.

te treden,

welke bewuste

en aanbidding toe

liefde

Voor het

eerste

is

relatie

noodig

is,

om Gode

naar Zijn welbehagen dank,

brengen.

te

om

den mensch noodig bewustheid,

in

27

het

onbewuste

uit

de Schepping te reproduceeren. Voor het tweede, dat de zelfstandige ontwikkeling der zedelijke wereld ook tot bewustheid kome.

Voor het derde, waar relatie

aankomt op de

het

God, dat het een bewuste

relatie tot

zij.

We

komen dus

deze paragraaf

is

telkens terug op het bewuste leven. :

wel

te voelen,

En het hoofdpunt van dat de bewuste relatie het hoofddoel is van

de Schepping naar Gods beeld.

Wij hebben ons hierbij te wachten voor de vergissing der Ethischen en Mystieken; verwarren de tegenstelling tusschen potentia en actu met die tusschen bewust en onbewust en vervangen de eerste door de laatste. De tegenstelling moest zijn bewast en nog niet bewust; zeg ik daarentegen „onbewust", dan heb ik met iets te doen, dat uit zijn aard niet bestemd is om tot bewustheid te raken. De Mystieken en Ethischen zijn vijanden van het bewuste leven. Daarom zijn ze vijanden van elke confessie ze willen iets vaags, iets algemeens. De zij

;

tegen

strijd

door

te

de confessie

is

niets anders,

dan dat men

niet bloot verstandelijk

godsdienst:

:

Ge moet deze

formules

u

in

zegt integendeel: „wij gelooven met

zij

met de lippen". Het denken, het bewustzijn

is

van

is

om

De Confessie zegt opnemen en dan is dat uw

/7e^ /zarf

en belijden daarom

de spiegel, waarin het leven

werpt, zich objectiveert. Bewustzijn drukt dus

altijd uit,

zijn

beeld

dat er een leven onder

zit.

bewustheid komen van het leven, dat men heeft. willen daarentegen de Ethischen en Mystieken? Ze willen een godsdienstig

Het bewustzijn

Wat

er afkeerig

dringen tot het bewustzijn van het godsdienstig leven.

zelf is het tot klare

leven, dat deels in het gevoel, deels in het verborgene

van het gemoed omgaat

en waarvan ze zich geen rekenschap kunnen geven.

De Schrift is als een bolwerk, waarvan de Confessie de buitenste schans is; is de aanval op de Confessie geschied, dan gaat men vervolgens los op de Schrift zelf. Daarom, wie de Schrift liefheeft, wie haar beveiligen wil, moet zorgen, dat de strijd op het punt der Confessie gestreden worde.

Dat deden onze Va-

deren te Dordt ook. Is

de

aanval

tegen

de

strijd ter laatster instantie

Confessie

en de Schrift gelukt, dan keert zich de

tegen den locus de

weten van een bewusten God, maar komt waaruit alle bewustheid verdwenen is.

De ten

strijd 1ste

tot

Deo

ipso.

Men

wil dan niet

meer

een pantheïstischen natuur-God,

keert zich derhalve

tegen de bewuste confessie;

ten 2de tegen de bewuste Schrift;

tegen den bewusten God. Het middel, waardoor men de gemeente

ten

S'^e

in

deze dwaling

genoemde verwarring van denkbeelden tusschen

inleidt, is

de reeds Er is

potentia en onbewust.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen