Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 396

Locus DE Magistratu.

368

Romeinsche burgers werden en

geen

staatslichaam,

van

geen deel

juist

daarom, omdat ze

werden, bleven ze ook buiten de

staatsorganisme

het

religie

Denken we ons in, dat de oorspronkelijke inwoners van Rome, de Plebejers, die als overwonnenen beschouwd werden, buiten de religie stonden, dan volgt eo fortiori, dat de inwoners van de overwonnen volken geen godsdienst hadden. Het begrip staatsgodsdienst was een Romeinsch aristocratisch begrip, waarin de Romeinsche trots zich openbaarde. De staat was hun god, want de staat gaf hun macht om over de andere volkeren te heerschen. Bij de Romeinen toch bestond geen propageeren van religie, maar van macht. Zij namen bezit van volkeren en goederen. In de tweede plaats was Rome verplicht voorzichtig met de menigte b. overwonnen volken om te gaan. Rome's macht was wel groot, maar bedenkt men de taak van den Romeinschen staat, dan gevoelt men hoe moeielijk het was, dat ééne stad een physieke macht bezit, die de geheele wereld beheerscht. Rome wist, dat er niet de minste sprake was van een duurzame stilheid en bevrediging der overwonnen volken, wanneer ze het goden- en priesterdom dier volken aantastte. Door dit niet te doen, bezorgde zij zich een bondgenootschap van macht in de priesteren, welke zeiden „Rome houdt ons in

Rome

van

staan.

:

stand, eerbiedigt en mainteneert ons."

Toen nu het Romeinsche rijk langzamerhand op het hoogtepunt van ontwikkwam, deed zich een verschijnsel voor, dat voor het Romeinsche rijk

keling

geworden.

fataal is

Het

is

ons

hoe

bekend,

in

Grieksche

de

staten,

reeds in de dagen van

was

afgestorven, toen reeds

Socrates de beschaafde volksklasse aan de religie

philosophisch gevormd

was en den

object van vereering aannam. teriën zocht het leven tiek

van

het

gemoed

nationalen godsdienst niet meer als werkelijk

Deels

in

philosophische scholen, deels

van de beschaafde klasse eenen uitweg in

de

mysteriën,

;

in

mys-

voor de mys-

voor het denkend bewustzijn

in

de

philosofische scholen.

we

Ditzelfde verschijnsel vinden in

het

Romeinsche

rijk.

Ook

reeds in de eerste

eeuw voor Christus ook

daar was door de toenemende weelde en den

invloed van de Grieksche philosophie en mysteriën en evenzoo door de Oostersche

mysteriën een geheel andere wereld van gedachten

bij

de beschaafde

opgekomen. Ze geloofde niet meer, maar had een eigen denkwereld. Augur augurum ridet is het bekende spreekwoord, als de eene een anderen bezig zag om zijn' zoogenaamden dienst te verrichten, lachte hij, denkende klasse

ge gelooft er toch niets van.

Maar, omdat de

was

staat,

in

het

corpus

van den

religie in

Rome geëmpsycheerd

met het wezen van den staat was saam-

gegroeid, viel er in den aard van de zaak niet aan te denken, dat de Overheid

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen