Dictaten dogmatiek. Locus de Salute, Ecclesia, Sacramentis - pagina 49

;,

§

God

het motief in

N. T.

het

in

liggende

zelf

ilBoy-ix,

De

2.

drukken

uit te

Trpcyyflia-cg,

TrpóB-iO-li;,

27

Gratia.

zijn

:

het O. T. fan en nxn

in

en

eKXe^tc, /SooA/j

TTpoxipcO-ic,

^é/.'r]/xx.

Deze woorden snijden saam 2 dingen af: 1^ all? motief van het creatuur op God werkende 2^ elk motief op Gods wil werkende uit zijn natuurgrond. Er zijn nl. 2 gevaren Ten 1^ de quaestie van het toeval en den vrijen wil. ;

:

Maar

2^

ten

natuurgrond

men zoekt de motieven voor

:

woordiger dezer

het

doen Gods

Edoch dan verzinkt men terstond

richting.

een zekeren

in

Pontiaan van Hattem was

goddelijk wezen.

in het

o. a.

in het

vertegen-

Pantheïsme.

De Theosophen en Gnostieken wilden dat ook. Is deze stelling juist, dan worden in God en het bewustzijn Gods geloochend en wordt zijn wil Dan geen alleen de trechter, waardoor zijn natuurgrond uitloopt naar buiten. persoonlijk God, maar een onbewuste, schijn-God. De gereformeerde zegt God kon zijn wil niet bepalen in strijd met zijn wezen negatief dus zegt men positief „de wilsbepalingen komen uit het wezen", dan verdrinkt de heele christelijke Religie. Wel spreekt men niet van den natuurgrond, maar zegt God deed dit krachtens zijn wezen, maar dan loochent men toch de wilsbepaling Gods. De afsnijding van de wilsbepaling uit den natuurgrond ligt in de woorden zlSsKiy., PsuXr, en ^éXiq/icx. Terwijl de woorden met Trpó en de èV.Ae^^- de mode persoonlijkheid

:

—

;

:

:

mensch uitgaande

tieven van den

afsnijden.

Beteekenis der verschillende woorden.

Het

moeilijkst

bepalen

te

is

de

Upoyvtha-tc

is

het

aan het eigen werk Gods vooraf. dat

God de Heere

dat

aan

de

B-la-tc,

wat

van

nisnemen

Gods en den Gods, is

TTpb^iiTti;

staan

Trpsbpta-i^

de

einheitlich,

voor.

van

inzetten

trekken

dus

Trpobpio-tq

onderscheiden

en

"EyJ.i^ig

B-éXYijux

en

uitdrukking

óf

en

zijn

TTpbB-emc.

der

den poneerenden

is

van

den

De

actie

Ylpoyv^j^a-tc

wil.

Yipobpccri,;

De

is

van

ziet

het een ken-

de

Trpb^icriq.

Trpb^zmq

neemt

Ylpó^ia-ic 't

object

eveneens hoort onder de

irpb^io-t,;,

doch daar-

Evengelijk de Trpb^im,; de eenheid poneert en de

wil, gelijk die zich richt

iV.Ac^'^'

/3o'jkr]

B-iXrj/ux

is

het

op den enkelen persoon.

twee uitdrukkingen die evenzeer onderscheiden

;

wijsheid

op de wijsheid

weer wat anders,

is

zoo een onderdeel van de

ïrJ.c^cq

De

zij

„irpsiyv'M'

het object in zijn veelheid en onderscheidingen

dus de

gedachte wil.

^pó^ea-ti;.

wel gaat

onderscheidingen en grenzen poneert, zoo poneert de

de

individueele.

TTpsyvijo-ig

zal.

tegenover elkaar.

stelt

is.

doen

hier ter sprake.

is

;

niet

Terwijl eindelijk de

ook

TTpobpia-tq

Bo{/A>7

't

grenzen

vooruit

en

is

;

Volgens de Infralapsarii

schepsel

't

Gods komt

wil

TTpoyuCja-c^;

vooruitziet

Volgens de Supralapsarii beteekent

voorafgaat.

later

toekomst

eigen gedachten eerst gedacht heeft, een denken,

zijn

in

y.ria-Li;

tusschen

verschil

de

die

praescientia,

zijn als

het beleid, de overdenkingen, de wil als ziet

niet

op de gedachte, maar alleen op

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen