Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 629

:

:

Caput

:

De Mediatoris Persona.

III.

§

De

2.

praeëxistentie

maar aangekondigd, maar afgebeeld maar getoond, opdat, wanneer Hij gekomen zou zijn, men

gekend wordt

niet

;

niet

;

in

81

etc.

maar beloofd,

Hem

den beloofde

en aangekondigde erkennen zou.

Omtrent dat

beeld

nu,

geteekend op het voorhangsel van het Heilige der

de ceremoniën en utensiliën van Tabernakel en Tempel,

Heilige, in

sonen en typen, Jezus weer

de geheele verschijning van het volk

ja in

„de persoon van dat beeld ben

:

Heden

Ik.

de per-

in

de Heere

Israël zegt

deze Schrift

is

uwe

in

ooren vervuld."

Resumeerende krijgen

wij dus deze drie

dat Jezus verklaarde

duizend jaar geleden bestond mijn subject.

ten

/«'«

ten

2'^^

dat mysterieuse subject, dat in heel het O. T. handelend optreedt, ben

Ik.

ten

3'^^

dat ideale beeld, dat als redder van alle ellende u

Ik.

:

is

geteekend, ben

En nu gaat dat subject in de uitspraken van den Christus zoover terug, dat hij komt achter den val yrpo y.xrxfio'Axg tcü kóct/xov, tot in de eeuwigheid Si^xa-óy

TTXpk

TTxpx

7ry.TS.pj

<tC,

fii

(xixuTh^

r?,

Soi^r,,

Trpb

eiyjiv

yj

toü tsv kóctjusv

En

Want dan

lijn.

de praeëxistentie opvatten, komen wij op de

als wij in dien zin

alleen

goede

spreken wij niet meer van een praeëxistentie van Jezus,

van den Zoon van God, maar van een praeëxistentie van het subject

of

Daarom dat

srjxi

(TSI.

is

gemeente

heeft de

altijd

de meest geschikte naam

in Jezus.

gesproken van een voorbestaan des Heeren;

om

aan

wat door

te duiden,

alles

heen loopt.

Later wij thans de plaatsen uit de H. S. hiervoor nagaan ten

/s'^

O.

het

vraag

Joh. 8

Hier

58.

:

van de Joden

woordt Jezus:

is

sprake van de mysterieuse verschijning onder

was en op de

Jezus verklaart, dat Hij die verschijning

V. (vers 56).

Tivrr^Ksyrx

:

„'A,a/,i/

Aeyw

aa/,v

surrui

ïrr,

óixlu,

'^yj-^^

Hph

'A/^pxxju, ï6)pxy.xc

y-'^'-

'A/3pxx/x

yevicrS-xc,

ant-

;

iyd

S(jU(."

Hieruit blijkt

dat

a. a,a/,v,

makkelijk

ware

in

sprake

misplaatst ingaat,

;

dit

van

is

wordt

een figuurlijken gebruikt

juist

door aplomb zekerheid

te

het subject wel hetzelfde

bestaanswijze

betreft.

Er

is

staat

de historische continuïteit, maar het boven den

dus eeuwig.

tijd,

gebruik van het praesens.

geen

want dan ware het

zin,

wat

iets,

geven en

er niet

zoo ge-

het bewustzijn als

in

wat het wezen aangaat, maar

niet in

tijd

de wezenseenheid

't

:

fieri

of factum.

in

is

eene modaliteit, die

geen

in

het

tijd

tijden,

Het Grieksche

gebrekkige wijze, wat de Heere Jezus

zegd had

ligt

staan

ïyiv'zyLr^j

de ;

Het Hebreeuwsch verklaart

Grieksch

Het Hebreeuwsch kent geen

was.

bestaanswijzen

In

du'.

niet

yiywjx, maar dixl

kyivbixTiv of

het op de historische verschijning, dan zou er is

om

't

te dringen.

dat

b.

de

in

geen

hier

.7./Lc>,u

om

maar

aan

identiteit.

nu er dit

Zag

du.\ staat,

zonderling

te duiden,

wat

alleen modaliteiten,

vertolkt dus slechts

Arameesch

wat Niet

tot zijne

alle tijdsbegrip abstraheerde.

op een

hoorders ge-

YJfJu

moet

hier

het eeuwige uitdrukken. ten

2^^ Joh.

17

:

5

en 24.

Hierin wordt uitgesproken, dat Jezus zich be-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen