Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 194

LOCUS DE MAGISTRATU.

166

De

volkomen overheid. de oplossing

steeds;

de overheid

en

overheid

is

van

zelferkenning

voortvloeit,

die

den

Zoo wordt

opricht.

beginselen zijn aanwezig, maar ze ontwikkelen zich

eindelijk, dat alles geïdentifieerd wordt,

is

mensch,

de onderdaan

dan alleen

in de wordt geboren, waar de mensch het is

Gods,

ligt

het slechts een bewuste daad,

maar

uit

Zijn bewustzijn.

In

God God geworden in den kop van Hegel was God zich bewust, God was en de Overhoogheid bezat. Bij Hegel is overheid gelijk aan ;

onderdaan, evenals Er

het

de substantie

uit

Hegel was dat Hij

en

gezag vernietigd en

alle

niet

Het gezag

onderdaan.

is

blijft

hij

dat wit zwart

leert,

dus niets over, dan dat gezag zich

op de erkenning van den mensch

is

in

en licht duisternis.

den mensch

Werkelijk

zelf.

dus

is

zelf opricht,

rustende

gezag door het

alle

Pantheïsme vernietigd. Het Pantheïsme heeft daarvoor absoluten

men

Vraagt

maar ook

staat,"

in

de plaats zoeken

geeft

dit

niets

Pantheïst „waar

toch den

is

en

te stellen

„den mystieken

komt op hetzelfde

het

dan die staat?" dan

neer.

luidt het ant-

woord, dat men dat aan de philosophie moet vragen. Dat weet Hegel. Altoos moeten we dus hierop letten, dat die persoon in wien de werdende Gott zich bewust is, zich het meest ontwikkeld heeft, de eigenlijke persoon is, van

wien

gezag

alle

philosophische

Noch met

waar

dit

De

het

Deïsme,

noch

uitoefening van het gezag

die

die

belijdenis,

(tegenover

het

zegt,

Pantheïsme)

twee elkaar vreemde sferen in die

Het

met het Pantheïsme

is

iets te

vorderen.

;

is

alleen te vinden volgens de Theïstische

en de wereld niet één, maar twee

en

ten

andere

naast

elkander

dat niet de wereld en

en

lijn

God

God

zijn

als

maar dat God immanent

staan,

wereld werkt, (tegenover het Deïsme), is

de belijdenis der transcendentie tegenover het Pantheïsme, en der imma-

poneert.

niet in

God want

Theïsme zich

in

Hij

is

laat

een andere dan de wereld

de wereld niet aan zich

;

God immanent tegenover

zelf over,

ze van oogenblik tot oogenblik met Goddelijke kracht. eerst sprake

ons menschelijk bewust-

transcendent tegenover het Pantheïsme, want Hij verzinkt

de wereld, maar

het Deïsme,

Hem

dus

dat

nentie tegenover het Deïsme, waardoor het zijn

aldus erkend wordt, bloeien zulke

Het Theïsme.

C.

bij

Alleen,

uit gaat.

stelsels.

Op

maar doordringt

dit

standpunt

is

er

van overhoogheid van den transcendenten God en van een door

geschapen kosmos als Zijn onderdaan. Volgt dit uit de transcendentie, Gods immanentie volgt, dat hij machtig is ook rechtstreeks, zonder middelen zijn gezag, macht en autoriteit in de wereld te handhaven. Denken we dan alle menschelijke overheid en alle op aarde ingesteld gezag weg, dan zou God de Heere daarom niet minder Zijn regiment over geheel uit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen