Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 335

:

§

De gevolgen

6.

85

B. In Genesi.

der zonde.

tweede tegenover Arminius, die zegt, dat de rudera voluntatis voldoende om 't heil van God te kunnen aannemen. Bij 't liberum arbitrium zal nader over gesproken verorden.

Nu

alleen

dit.

Deze „rudera" heetten vroeger in de Confessie „scintillae" taling,

door de Dordtsche Synode gevolgd,

tigia"

en

Vestigium duidt aan

Zeggen

wegging.

merken

te

:

ons overbleef, maar

dit niet

maar

in

de ver-

woord vervangen door „ves-

dit

dat er een persoon geweest

is,

maar dat

die persoon nu

van de gerechtigheid Gods

wij dus dat er een spoor

dan wil

is,

is

;

hebben moeten, nog duidelijker aan.

begrip, dat wij

het

geeft

dat

zijn

hier

ons

in

zeggen, dat nog een stuk dier gerechtigheid

in

dat er niets meer van haar zelf overbleef.

juist,

woord „rudera" gebruikten onze vaderen ook niet om aan te duiden, dat men in de brokstukken der ruïne nog wonen kon; maar om te zeggen, dat het huis zelf volkomen ingestort was en alleen de puinhoopen nog over waren om een gedachte van de vroegere schoonheid te geven. Het woord „scintilla" wil niet zeggen, dat het vuur nog weer eens opvlammen kan, maar het zijn de sintels van het uitgebrande vuur, die nog navonkelen, maar niets kunnen doen, dan uitgaan. Maresius (in zijn Commentaar op de Symbolen) neemt dan ook 't beeld van het wrak van een schip, dat nooit de bemanning veilig kan doen landen, maar Het

wel aantoonen, dat er een schip geweest

De Fransche maar zegt

in

is.

Confessie, die Guido de Bray volgde, heeft niets van „scintillae"

haar

9*^

Artikel

:

„Etant aveuglé en son esprit et depravé en son

coeur [l'homme] a perdu toute intégrité sans en avoir rien de residu. Et combien

qu'il

encore quelque discrétion du bien

ait

et

du mal, non obstant nous

disons, que ce qu'il a de clarté, se convertit en ténèbres,

de

chercher

faire

ou

ceci

Dieu, cela,

—

combien

et

volonté par laquelle

qu'il ait

toutefois elle est

Guido de Bray wilde deze opsomming In

de „Confessio Helvetica posterior"

truncum homine,

homini est ut

est,

intellectus,

commutatus

;

:

justitia

est incité a

il

qu'il

donne."

maken, dewijl ze onvolledig

non erepta ceterum

illa

IX wordt

homo ei

dit

't

is

en

breedst uitgewerkt

post lapsum.

Non

in

sublatus est

voluntas, et prorsus in lapidem vel ita

sunt

immutata

et

immunita

Intellectus

voluntas, vero ex libera, facta est voluntas serva.

De Roomsche Kerk de

Art.

qualis fuerit

peccalo, non nolens, sed volens.

dat

niet

lui

non possunt amplius, quod potuerunt ante lapsum.

obscuratus est

est question

scintillae.

„Deinde considerandum

quidem

il

du tout captive sous péché en sorte

n'y a nulle liberté a bien, que celle que Dieu

sprak daarom van

quand

Etenim voluntas, non noluntas

Nam

in

enim servit

dicitur."

het concilie van Trente V^ sessie leerde daarentegen,

en sapientia originalis slechts viribus deminuta atque declinata

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen