Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 921

:

Caput

De Mediatoris Officiis. § 7. De p laats bekleeding v. d. Middelaar.

V.

een goed leven gehad heeft en daarna de zonde dat dan geschied ?

door God

Wil men

zonde.

dan het

Om

af,

lijden

de zonde

Il<

Is er

dan

leidt tot materialiseering

veroordeeld werd door Kajaphas en Pilatus, waar

hij

van Gethsemané ?

meen

de

dat

ik

leer en voorstelling uitsluitend

aan

Goël ontleend, en door min kundige theologen vooral sterk gedreven, de

den

verzoening niet

leer der

Wat

tot klaarheid brengt.

nu de Heilige Schrift zelf?

leert

Wij vinden dat voornamelijk plaatsen,

maar

hier

't

Rom. 5 en

in

is

een groote

praeposities iirkp en Tnpi (dewelke overal gebruikt

dat

Christus

wel

finalis

voor ons deed), of ze

iets

hadden.

Hebben

landsche vertaling komt

Die

nl.

om

uit,

ons

Ie

strijd

van andere

gevoerd over de

worden om

finalis,

dan wil

uit te

dit

zeggen, dat

de hol-

In

stierf.

omdat ons voor beide beteekent

dit niet uit,

drukken,

Hebben ze een substitueerende

te redden.

dat Christus in onze plaats

nl.

„loco

behoeve van." moest zoo

praepositie-strijd

fel

gevoerd, omdat, kon

eerend karakter dier teksten niet handhaven, de zaak

Nu

tal

een significatio substitutionis dan

een significatio

zij

Christus stierf ons ten behoeve ; beteekenis, dan drukken ze

alterius" èn „ten

Ook op

Cor. 15.

I

helderst.

de quaestie van het „absoluut-juridisch"

Bij

men

het substitu-

zelf viel.

staan twee dingen vast dat

zij

misgaan, die het begrip van substitutie geheel wegnemen, omdat

sommige

op

er

af zal

is

streng juridischen zin het dragen der zonde rekenen

in

dat

redenen

deze

al

- Neen, want dat

op Christus gelegd ?

iets

van het oogenblik blijft

van nu

:

Neen, want dan ware het een bloot ideëel dragen geweest.

dragen ?

der

Christus toen gaan denken

Is

Maar hoe

gaan dragen.

is

105

plaatsen

avW

en

staat,

Ó'.vtI

nooit

anders

dan

substitutie

beteekent. 2e dat

ook

zij

misgaan, die er niets anders dan substitutie

op vele plaatsen een dogma

dan

in

zien,

omdat

de exegese wordt gebracht, wat evenmin

in

mag. Zien wij nu I Cor. 15 VS.

20 ISwi

TTphiToq

:

20 en

vv.

Se XpiTTSi; ïyr/ycprxi zk viKpiov, y.TTxp'/j}

maar

ontwikkeling.

a.7rxpy^q.

'

Het zaad

Syrcf-p^fji

is

de

is

niet

a.7rxpy[;r,

het

van de

verband tusschen Christus en de andere

rdv

y.tKS(/x-/]/iciuwu.

begin van een

Er

plant.

y.ey.si/u.yiju.èi'ci

—

cf.

is 't

rij,

Er staat niet

maar van een

dus een organisch volgende vers, waar

twee momenten in voorkomen, dat Adam en Christus geparalleliseerd worden en beide malen gezegd wordt, dat èn de dood èn de opstanding in andere menschen inkwamen Sc'xvB-p'l)7rs'j. Dit is niet door éénen mensch (want deze

hig staat er

niet

bij)

maar

gelijk

van een plant gezegd wordt, dat het sap

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen