Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 736

Locus DE Christo (Pars Siïcunda).

34

ad

De communicatio idiomatum.

1.

De voorstelling, alsof de communicatio idiomatum een speciaal Luthersch dogma was, is verkeerd. Het is een dogma van de Lutherschen en van de Gereformeerden, omdat het een dogma van de geheele Christelijke Kerk is maar het ;

Gereformeerde Kerk de communicatio

verschil ligt alleen hierin, dat terwijl de

idiomatum

als

mediate aanneemt, de Luthersche Kerk haar ook immediate

De communicatio idiomatum

raakt de eigenschappen der goddelijke en

van Christus en de vraag ontstaat nu

schelijke natuur

:

stelt.

men-

of de goddelijke eigen-

schappen en de menschelijke natuur gemeenschap hebben.

Ons antwoord het

geen

is

neen

:

De

!

goddelijke eigenschappen hebben wel

subject van den Middelaar en de menschelijke evenzeer,

fu-iroyr, zij

met

hebben

Het subject van den Middelaar heeft dus gemeenschap

onderling.

iJt-iroyr,

maar

met de eigenschappen der goddelijke en menschelijke natuur en beschikt diensvolgens over

idiomatum wel

de eigenaardigheden (/^^^axra) der goddelijke en menschelijke

al

Alzoo

natuur.

;

niet

antwoord tevens bevestigend:

ons

is

van de twee naturen onderling

;

er

is

een communicatio

die blijven

'a.a-uyy^órf^q

maar

;

van de beide naturen met eenzelfde subject, den tweeden Persoon

de

in

Drieëenheid.

Hiernaar

van

zich

nu

zich

regelt zelf

het

spraakgebruik.

Daar het subject

goddelijke als der menschelijke natuur.

zoo heb

hominis,

ik

zoowel God (Deus, Koning

Hieruit volgt, dat het subject

de Kerk van het subject uitspreekt, zoowel

en

dezen regel op

Filius Dei) als

te stellen

mensch

:

Noem

ik

dingen der

alle

Filius

Dei en Filius

Het subject des Middelaars

is

(Jezus, Maria's zoon, spruite Davids,

namen

Middelaar, Messias, Christus zijn de

Israëls).

van het subject aanduiden.

is

één van deze namen, dan

die beide naturen

noem

ik altijd het

subject en van dat subject kan ik goddelijke en menschelijke dingen uitspreken.

Nestorius had dus ongelijk

;

Maria kan (disrUog genoemd, even goed

gen kan, dat God aan het kruis geleden kant

God noemen

meji

ook van

heeft. Ik

kan Christus

n.1.

als

men

zeg-

aan den eenen

Hem gebaard heeft. Zoo kan mensch Jezus zeggen, dat hij van eeuwigheid zat aan de rechterhand Gods, mits ik dit maar in 't oog houde, dat dit alles een aanduiding is

van het eene subject, dat de bezitter

ook dergelijke leiding in

en anderzijds zeggen, dat Maria

den

geven.

uitdrukkingen

Te zeggen

Maria's schoot,

is

:

in

de

is

Schrift, die

dan vaak

is

tot

Alleen ketters

noemen

vindt

men

verwarring aan-

het eene subject, dat van eeuwigheid

niet fout.

Echter moet onderscheiden tusschen usus proprius juist

Zoo

van beide naturen.

God

is,

lag

dit fout.

et improprius.

Volkomen

het alleen dan, als ik van het subject in een bepaalden toestand alleen

naam gebruik, dien het subject in dien toestand droeg, b.v. de Zoon van God was van eeuwigheid bij den Vader. Maar al is er dus onderscheid tusschen dien

de usus proprius usus

improprius

en

improprius, het Schriftuurlijk gebruik toont, dat ook de

moet toegestaan.

met menschelijke lippen

U had

:

Immers

als

mensch optredende zegt Jezus

Vader, verheerlijk Mij met de heerlijkheid, die

vóór de grondlegging der wereld.

Ik bij

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen