Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 774

Locus DE Deo (Pars Tertia.)

84 wereld

verkeerd

als

waarin

brengen,

te

af

alle verschil

men ook

van ontevreden menschen, die zeggen

moeten haar wel nemen zooals

wij

de

heeft

er

maar

is,

kringen, in de gesprekken

in kleiner

ja,

eenmaal zulk eene wereld,

is

toch allerellendigst.

is

zij

van Schopenhauer

lijn

eene andere wereld

van

idee

nu

:

zij

Al die voorstellingen liggen op de

men

de plaats

in

weggenomen, en een minimum van onge-

is

Datzelfde hoort

lijkheid overblijft.

eene andere wereldorde

en

keuren,

te

in

is

eene wereld,

zijne gedachten,

waaraan de

er

;

bestaande niet beantwoord.

Wanneer men de wereld beoordeelen critiek

alleen

is

Waar

is

oefenen

te

als er

nu de maatstaf voor den mensch

men zóó

Gewoonlijk gaat

met

verschijnselen

zijn

gemis aan voldoening. die

niet

voorspoedig

van

hun eigen

ongelukken

dan

mensch,

wordt

dan

men

:

Beschouwt men de zonde wing,

men

ziet

Komt

bij

„ik"

het

wereld zooals

eens was, nu

zij

men

kosmos

zien, dat

in

in

te

buiten

er

zijn

vinden

is

kan

;

niet mogelijk

met

al

wat

uittreden.

kosmos

men

een

is

kwam

criterium

van

daaren-

;

de aspiratie

uit

nooit iets af te leiden,

volvoering van het plan, dat

de

zich

beschou-

liggen

om

zelf dit

in

in

de vol-

niet in

een

den kosmos

beoordeelen, dan moest te

kunnen doen, en dat

niet.

Zelf

haar

kosmos

den

in

in

zal.

Zou de mensch den kosmos

komt.

rijpheid

tot

maar

ligt

als uitvloeisel

in den mensch want dan moet men den kosmos beoordeelen naar hetgeen zij einding zijn zal, dan ligt de rechtvaardiging van den kosmos

toestand,

men

men onderscheiden tusschen de

naar de zaligheid, naar iets hoogers,

actieven

het

in

men

zijne pessimistische

den hoogsten graad

leert

en eens

is

de oorzaak

de onvolkomenheid, waardoor

dan

Een criterium buiten de wereld

ligt

gevolg van de zonde.

als

eene gedetermineerde werking

schuldbesef,

tot

tijd

opgekomen bij men-

dien van anderen; in alles ziet

zonde op

die

den kosmos, dan wordt men pessimist tegen

bepaalden

echter het bewustzijn van zonde bij den

zelf als

men

er alleen in

;

ligt.

beoordeelen ?

te

een

in

voor wie dus het criterium

en

zijn,

toestand

het verbreken van de harmonie in den

ongelukkig gevoelt, neemt

kosmos

dien

vergelijkt

veranderd, en leert

dit

die in of buiten ons

Vooral komen zulke denkbeelden op

rampen.

en

om

is,

eigen wenschen en begeerten, die

zijn

vergelijken

schen,

werk

te

zekere uit

dan moet men een maatstaf hebben

zal,

een maatstaf

critiek

in

Er uit

hem is

te

is,

dus

deel van den kosmos, kan de

voor

oefenen

alleen rekening houdt

;

den al

met het

mensch geen

het reëele,

mensch

richtsnoer

niet buiten

om

beoordeelen moet onjuist

over den

zijn,

tenzij

door de zonde zoo gewordene.

Waarnaar moet dan de vraag beoordeeld, welke de beste kosmos is? Is het die kosmos, die den mensch het gelukkigst maakt ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen