Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 409

§

De magistratü

12.

groote pausen

zijn

Hun

het haar passend bestaan,

in

grooten

sua

381

in eccleslani relatione.

geweest, die het opnamen voor de vrijheid en zelfstandig-

heid van de kerk van Christus.

kerk

in

fout was, dat

maar

zij

opnamen,

het

niet

voor de

den hiërarchischen vorm.

in

den

In

tusschen de Caesaropapie van de Duitsche keizers en de zelf-

strijd

van de bisschoppen van Rome,

standigheidstheorie

ongetwijfeld het goed

ligt

recht aan den kant der Pausen.

Wanneer we nu vandaar uit voortschrijden, vinden we in Engeland onder Hendrik VIII een soortgelijke poging als beproefd was door de Duitsche keizers. Hendrik

was

VIII

volstrekt

de man, die

niet

Rome

het Evangelie met de dwalingen van

Rome door

dende, dat de Paus van zocht

oefenen,

te

uit

op het standpunt

zich

maar een

bisschoppen

zijne

behoefte naar

uit geestelijke

brak,

vorst, die niet dul-

Engeland suprematie

in

plaatste, dat hij zelf het

van de kerk van Engeland was en dus met den bisschop van

Rome

hoofd

niets

had

maken.

te

standpunt

Dit

Constantijn

keizer

heeft

in

bekende toespraak aan de

zijn

bisschoppen uitgesproken en deze formule daarvoor gebezigd, waarin

wezen van

standpunt

dit

Twv Iktoc

Jè

Qeoü

ótto

IV.

Cap. XXIV.

en

uit

In

deze woorden

deze formule

Men kan Ima-KOTTog

niet

i^£«

:

de

zijn al

ligt

Eusebius

Duitschland.

Dit

deed

Hendrik

hij

niet.

nam den

het feitelijk niet zoo scheen, sloot toch die

van

doch Hendrik

verloren

toch

opnemen.

VIII

durfde in den

VIII

het steeds in den strijd

zoolang

het

in

het

Engelsche volk

zijn consciëntie

gegaan

is

om

zich als

aan van defensor

titel

naam

fidei.

alles

van een epis-

titel

voor den vorst

dien

strijd niet

De Duitsche

Hij begreep, dat dit niet ging.

van de leeken aan den bisschop van dat

vita Constantini, Lib.

Wel deden het de Luthersche

Hoewel

in,

eigen

latere Caesaropapistische stelsels ontwikkeld.

in

het land

De

:

't

rrc ïy^-aXwUc, eyw

de formule voor de gansche Caesaropapie

vorsten

copus

ero-w

zeggen, dat Hendrik VIII zelf zoover

beschouwen.

te

uitgedrukt

ligt

y.xB-ia-TÓcfievsi: zTria-KOTTcg.

rwv

/u.èu

vorsten

met Rome, omdat ze de onderwerping

Rome

ééne

aan den Paus van

lieten voortbestaan.

belijdenis

met

Hij

gevoelde

Rome gemeen

Rome onderworpen

bleef.

had,

Daarom

met de Roomsche hiërarchie en de Church of England De Reformatie zelf aan de suprematie van den vorst worden onderworpen. van Engeland moet men niet geestelijk verklaren, maar het was de Byzantijnsche idee, die op den voorgrond geschoven werd om de suprematie van moest

Rome in

't

er

gebroken

af te

leven

Roomsche

werpen en te

roepen,

om liet

dat plan te doen slagen en the Church of England

Hendrik

VIII

kwam

het

het Engelsche volk breken met de

confessie.

Tot krachtige doorwerking

in

dien

tijd

Duitsche en Westersche of Gereformeerde Reformatie.

niet

voor de eigenlijke

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen