Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 750

Locus DE Christo (Pars Secunda).

48

Vooreerst onze Confessie, Art. 18 en Art.

In

19.

18 handhaaft onze Kerk de belijdenis van Chalcedon hierin, dat

zij

menschwording afleidt uit God „Wij belijden dan dat God de belofte, die Hij den Oud-Vaderen gedaan had door den mond zijner heilige profeten, volbracht heeft, zendende zijnen eigen, eeniggeboren en eeuwigen Zone vooreerst

de

:

de wereld,

in

ten

Deo

inchoative a

mensche

:

gelijk

Dus de

bestemd." ;

Constitutio Mediatoris

de belijdenis

stelt

voorop de zen-

„dewelke eens dienstknechts gestalte aangenomen heeft en en ten tweede „dat Hij de menschelijke geworden is"

—

natuur aangenomen heeft met

vangen zijnde

Hem

Triunio, terminative a Filio

ding van den Zoon

den

van

tijde

al

hare zwakheden (uitgenomen de zonde), ont-

maagd Maria [dit tegen de Anazonder mans toedoen. En heeft niet

het lichaam der gelukzalige

in

baptisten] door de kracht des H. Geestes, alleen de menschelijke natuur

ook een ware menschelijke

aangenomen zooveel het lichaam aangaat, maar opdat Hij een ware mensch zoude zijn [dit

ziel,

tegen Apollinaris]."

En nu gelooven

door deze ontvangenisse de Persoon des Zoons zamen gevoegd is [c^Stxcplrwg en ax^w/r/o-rwc] met de mensche-

te

zoodat er niet

natuur,

twee naturen

„Wij

:

onafscheidelijk

dat

vereen igd en lijke

19 de explicatie van de vereeniging der beide naturen

in Art.

zijn

twee Zonen Gods, nog twee personen, maar doch elke natuur hare onder-

één eenigen persoon vereenigd

in

;

scheidene eigenschappen behoudende enz."

Voorts de

de Heidelbergsche Catechismus; der beide naturen

vereeniging

naar

loei

(in

twee naturen

niet overal

een opzettelijk betoog over

den Catechismus worden de zaken

behandeld, maar practisch), maar

„Maar zoo de menschheid

niet in

is,

bij

waar de Godheid

Christus niet van elkander gescheiden?

in

niet

den Hemelvaart, vraag 47 en 48 is,

—

;

worden dan de

Ganschelijk niet;

want mitsdien de Godheid onbegrijpelijk en overal tegenwoordig is, zoo moet volgen, dat zij wel buiten haar aangenomen menschheid is en nochthans permet haar vereenigd

soonlijk

blijft".

In gelijken zin lezen wij in p.

318)

:

Zondag

29 en 30.

28,

Art.

14 en 15 (Niemeyer

crayons que Jesus Christ, estant la sagese de Dieu et son Fils

„Nous

(=

Eternel, a vestu

van het «AAs^

Cf.

de Fransche Confessie,

kxI

om

w^b, „heeft zich omkleed",

aXXcg te weren) nostre chair a

une personne, vovie

homme

de Nestoriaansche dwaling

fin

d'estre Dieu et

semblable a nous, paisible en corps

et

homme

en

en ame, si-non

entant qu'il a esté pur de toute macule. Et quant a son humanité, qu'il a esté

vraye semence d'Abraham

du Saint-Esprit.

ment troublé Servet,

les

lequel

Ie dit estre

et

de David, combien

qu'il a esté

conceu par

vertu

:

attribue au Seigneur Jesus une divinité fantastique autant qu'il

idéé et patron de toutes choses et

Ie

nom

Fils

personnel ou figuratif

de Dieu (Servet was een broertje der Vermittlungstheologen) corps

la

En quoy nous detestons toutes les heresies qui ont ancienneEglises et notamment aussi les machinations diaboliques de

de trois élémens incréés,

et

:

et luy

forge un

par ainsi destruit toutes les deux natures."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen