Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 592

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 592

college-dictaat van een der studenten

2 minuten leestijd

CAPUT

II.

De NOMINIBUS Salvatoris.

Evenals

bij

het

Eeuwig Wezen

namen,

waarmee

namen,

welke vast

zelf zijn

ook

bij

den Middelaar de

genoemd wordt en moet worden, van gewicht als aanduiding van wat uit Zijn wezen toekomt aan het schepsel, dat Hem aanroept. De aanwijzing van deze namen is dan ook geen daad van menschelijke willekeur, maar een daad Gods, waarnaar Zijne Kerk zich te schikken heeft. Hierbij moet onderscheiden worden tusschen zoodanige namen, die Zijn wezen en persoon, en andere, die Zijn ambt en roeping uitdrukken in de tweede plaats tusschen zoodanige Hij

;

worden gegeven en

de

overigen,

gebezigd.

sensu

;

zijn

die,

welke

Hem

slechts een enkele maal

en eindelijk tusschen de zoodanige, die

in eigenlijken,

slechts in zinnebeeldigen zin van

Hem worden

die

Onder deze

prcegnante,

en

op

vele

den

namen

staan als de nomina Salvatoris,

voorgrond die van Jezus, Christus, Heere

en Zoon des Menschen.

Toelichting.

De oude methode der dogmatici om de Christologie te beginnen met de bespreking van de namen van den Salvator, verloor men later uit het oog. Er is ook geen ratio sufficiens voor, wanneer men den locus de Nominibus zoo mat behandelt, als dit in de Dogmatieken der IS'^e eeuw geschiedde; waarom zou men hem dan voorop plaatsen eerst moest men spreken over den persoon, de ;

natuur, het

werk en dan ook

als toevoegsel

over de namen.

En toch ligt de voorafgaande bespreking van de namen des Heeren diep in het wezen der Gereformeerde religie in. Wij vinden in den Catechismus hetzelfde. den Xl^en Zondag wordt gevraagd

In

dat

is

In

den Xllden Zondag: den

In

XlIIdcn

Waarom

:

is

Zondag: Waarom

zoo wij toch ook Gods kinderen

En

:

Waarom wordt

de Zone Gods Jezus,

Zaligmaker, genaamd ?

Waarom noemt

gij

Hem

is een Gezalfde, genaamd ? Gods eeniggeboren Zoon genaamd,

Hij Christus, dat is

Hij

zijn 7

onzen Heere ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910

Abraham Kuyper Collection | 1028 Pagina's

Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 592

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910

Abraham Kuyper Collection | 1028 Pagina's