Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 348

:

:

LOCUS DE Peccato.

98

Het

leven is

dus compositio, de dood decompositio ; daarom zegt de Heilige

Schrift dat wij zijn alleen mogelijk,

is

Wat

roü 0£oi" en deze

zoo kras mogelijk

Ps. 139 spreekt het

en Neen.

de

helle, Gij zijt

daar!"

y.7rxXAorpi(ii(Tiq

uit

:

„Al bedde ik mij in

men aan God ontkomen. In den zin van worden „Neen, nooit kan men van God gede-

Nooit kan

dient dus gezegd te

139

ï^'jir,g

band was met dat leven Gods.

af ?

Ja

Ps.

er vroeger een

nu de werking van deze decompositio? Raakt een mensch Nu wordt het moeilijk, want het antwoord op die vraag is

is

van God

„c/.7rri?.?.0Tpcw/u.ivc( a.Trh Tr,q

:

wanneer

:

componeerd worden."

Maar kunnen

plaats

nu

het

van Judas

sterven

wel degelijk zeggen

wij

„Judas

:

Stephanus naast

en

was van God

af."

In

elkaar,

dan

dien zin kan het

dus weer wel. Ja en neen geldt dus van den mensch.

En

dat

consideratie in

de

„

„

doordat de mensch beide malen

mogelijk,

alleen

is

in

een andere

genomen wordt

\^ plaats als creatuur,

2e

als

„

van Gods geslacht.

Als creatuur kan nooit iets of iemand van

Satan alleen, doordat

weg

dus nooit

en het creatuur

God hem

in

God

Ook nu nog bestaat De mensch als creatuur kan

afraken.

leven houdt.

't

Gods hand; decompositio van den band tusschen den Creator

uit

onmogelijk of het zou voor het schepsel

is

zijn

algeheele pul-

veriseering en vernietiging.

Maar de mensch genomen want, kan wel van

Een tot

het

God

spier

als

was samengesteld

blijft

al

is

maar de

het sterven,

ligt,

in

in

de bloem het met

als in plant

den vorm van een

en

leven,

wordt wel gede-

dier.

De schoonheid en deze

God verwante?

weg, wanneer de bloem verdort en

in

doet er niet toe.

wat raakt het met God verwante bewuste den mensch,

creatuurlijke stof,

bestaan, en wel in dezelfde verhouding

vóór den dood, want of die stof voorkomt

componeerd; zoowel

Wat

bij

een paard, of op den mesthoop

bij

Maar

beelddrager Gods en dus aan Gods beeld ver-

als

afraken.

wordt gedecomponeerd

dier

waaruit

God

gaat

tot stof verteert.

Zoo is het ook met den mensch. De mensch blijft bestaan in existentie; maar wat hem zijn adel gaf, wat hem aan God verwant deed zijn, dat werd weggenomen en gedecomponeerd, toen de mensch van God afraakte. Een tweede

moeilijkheid

Terwijl de Schrift

leert,

ligt

het begrip van TrxXoitóq en kxivoc y.v^p(^7roc.

dat een kind van

en de onbekeerde een TcxXxihq

van den

in

xv'^p^Tcoq in geheel

God

av'^ptjiTroq bleef,

anderen

zin,

een kxivoc xv^pu^ttoc

is

zooals

daarnaast hij

leeft

in

is

geworden

de Schrift sprake

op aarde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen