Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 35
college-dictaat van een der studenten
§.
Loctis huius loei in dogmatices organismo.
1.
meer afgaan.
niet
Toen gingen de keizers als overheid zelf uitmaken, wat
waarheid was en wat
niet.
God
Hierin zien we de gerechte straf van
Reactie
bleef
evenwel
Rome kwamen
te
niet
in verzet.
van
de bisschop
zijne
beweging en deels
rijk
zelfstandigheid
te
in het rijk
van Constantijn.
De bisschoppen van de kerk van Christus De kerk van Rome mocht zich in dien tijd op
uit..
uitnemende bisschoppen beroemen. stond
over de kerken voor hare dwaling
aanvaarden van de paganistische positie
bij het
Daar nu de keizer
Rome ook
niet
voor de waarheid, deels
uit zin
geven,
Byzantium
in
onder hofinvloeden, was
hebben de
om
bisschoppen
hij
zetelde, vrijer in
aan het Westersche terecht
kwaad
dit
bestreden, door op den voorgrond te stellen, dat alleen aan de kerk het recht
toekwam om uit te maken, wat waarheid was en meer gaat, was dit inzicht bij reactie geboren, Toen ontstond het pogen van Rome om eigen eigen onafhankelijke macht te vestigen. Het was de zaak der waarheid
te doen,
Geschillen ontstonden op
kerken.
De hiërarchie
om
maar ook 't
werd geboren
Evenwel had,
Maar,
niet.
macht
Rome
gelijk het
ging te ver.
zelf
het zichtbare als
in
meer om eigendom van kloosters en niet alleen
punt van belastingen, asylrecht enz.
om
het overwicht van de overheidsmacht
breken en de kerk als „staat in den staat"
de bisschop van
het
wat
de reactie
Toen
te
gelukte werd Paus boven de overheid verheven. midden van al die worstelingen, de Christelijke kerk nog
Rome te
te vestigen.
dit
als
de behoefte gevoeld aan eene theiische en positieve behandeling van den
niet
Locus de Magistratu.
Werden
in
de eerste periode de staatsinstellingen indifferent beschouwd,
de tweede periode beschouwde men ze thetisch karakter dat
de
In
Summa
als uit
den booze.
in
Vandaar het anti-
de behandeling dezer stof kenmerkte.
van Petrus Lombardus vinden
we
zoo quodlibeta over
allerlei
hem echter geen sprake van een Locus de Magistratu. Wanneer Thomas Aquinas in zijn „Summa" een uiteenzetting geeft van de
quaesties,
bij
beginselen der waarheid, die nog de wereld beheerscht, dan roert
Magistratu alleen daar even aan, waar
de autoriteit
De
eerste,
ter
die
hij
den Locus de
het hoofdstuk „de auctoritate legum",
sprake brengt van leges divinae én leges humanae of
deze
20^^^
Caput van Locus. Alles, wat is
hij in
quaestie
als
noodzakelijk
gevoelde,
is
Ca
1
v
ij
civiles. n.
Het
het 4^ boek zijner Institutie is het uitgangspunt voor dezen later
daarover
in
de Gereformeerde Dogmatieken voorkomt,
niet dan eene repetitie van dit „grundlegende" van Calvijns arbeid. Tegenover Calvijn optredend, heeft Bellarminus in zijn „de Controver-
siis",
maar
in
het
stuk
de
Pontifice
uitsluitend in rapport tot
Romano, Caput
5,
deze quaestie behandeld,
den Pontifex Romanus.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910
Abraham Kuyper Collection | 804 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910
Abraham Kuyper Collection | 804 Pagina's