Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 344

;:

LOCUS DE PeCCATO.

94 Toelichti ng.

Met

het

in de war, omdat hij op allerlei vormen aanneemt. Evenals een acteur in zoo maakt ook de dood een geheel anderen indruk,

meesten

de

zijn

ontwikkeHng andere optreedt,

rollen

allerlei

dood

begrip

van

stadiën

hem zien bij iemand, die zijn lichaam aflegt en sterft, dan bij iemand, die God loochent en zich geestelijk vermoordt. Toch is het éénzelfde begrip en die eenheid moet men inzien, om het wezenlijke en eigenlijke van wanneer

wij

den dood

te vatten, dat zich in al die

vormen openbaart.

decompositio, het losmaken, doorsnijden van den band. storven

wat

begint,

is,

in

Dat begrip nu

is

de

Wanneer iemand ge-

het Fransch en Engelsch de „decomposition" en

bij

ons de ontbinding genoemd wordt. Ontbinding

nu

veronderstelt

ontbonden worden elk

bij

;

steenen

deelen, is

die

samengebonden waren en weder

dus van „ontbinding" geen sprake

;

wel

bij

organisch leven; want juist het „organische" duidt aan, dat er elementen

Wanneer

door banden saamgebonden waren.

wij bv. iemand „zedelijk dood" band van gemeenschap met hem afsnijden. Er bestonden dus banden; men verstoort de werking van die banden en nu is hij „dood" voor ons geworden. Wanneer mijn vinger of voet „dood" wil

verklaren,

zeggen,

dit

dat

eiken

wij

is, bedoel ik daarmee, dat het bloed er niet meer doorloopt en dus de band, waardoor dat lichaamsdeel met mijn persoon vereenigd was, is weggevallen.

Er komt een boek „dat boek

Nemen

dood"

wij

nu

op tegenover de

dood

is

tonen.

Neen,

mensch. in

;

In

d.

w.

z.

het boek gaat niet er is

;

dan zegt de boekverkooper

geen band tusschen het publiek en dat boek.

algemeene begrip, dan treedt de dood dus

dit

com.positie, die heerlijke eigenschap

decompositio

worden en

Maar

uit.

is

;

de schepping compositio.

Wat

is

als antithese

van Gods werken.

De

muziek ? Niet de enkele

muziek komt eerst dan, als de accoorden gecomponeerd wederom verbonden met de innerlijke bewegingen van den

de

die

de

tonenwcreld

verband staat met wat

in

moet zoodanige greep gedaan worden, dat het den mensch omgaat.

Eerst dan

is

er compositio,

Zoo is het op elk terrein de elementen afzonderlijk zijn niets eerst wanneer ze gecomponeerd zijn, worden ze iets. Ge hebt daar een hoop steenen neem elk op zich zelf ge hebt niets; voeg ze samen en ge hebt een huis. Daarom vinden wij, dat er oorspronkelijk was een bajert, een dooreenwoeling van ongelijksoortige elementen dus geen harmonie maar een mij inn en al wat God deed was nsnnp de svibN nn is niet met dien chaos in verbinding, maar zweeft er boven. Waar 't God nu belieft, die dwarlende binding.

;

;

;

—

;

;

elementen

te

componeeren, daar

is

eerst sprake

van het accoord.

Het gelijk-

soortige geeft geen accoord (uit duizendmaal denzelfden toon kunt ge nooit een

accoord krijgen)

;

eerst

wanneer men twee verschillende elementen

heeft,

kan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen