Dictaten dogmatiek. Locus de Salute, Ecclesia, Sacramentis - pagina 634

Locus DE Sacramentis.

160

grooten

meegebracht. aan.

waaraan men

disch,

Ook

Iets

daar eet

avonds

's

men

te

zamen aan een open

Nauw

de eerste christenen overgenomen.

om

behoefte, te

voornamelijk

zelf

van huis heeft

tafel.

Deze gewoonte werd ook door

van vervolging, elkander gemeenschappelijk

men

Gewoonlijk deed

maaltijd.

pelijken

in tijden

wat men

den heidenschen tempeldienst

bij

aan elkander verbonden, hadden ze

den broederband sterker

en

versterken,

nuttigt,

ook

dergelijks treffen wij

te dit

leggen door een gemeenschapdagelijks

;

het brood

werd dan

gebroken, de beker gedronken, en de dood des Heeren besproken en herdacht.

namen kol-jwAx en o-ivx&^c in zwang kwamen. Was dit alles afgeloopen, wat nog maar slechts den maaltijd vormde, zoo begon de ily^xpirrna. of vj}.oyi7.. Dit was het eigenlijke avondmaal. En omdat ieder zelf meebracht, wat tot aanrichting noodig was, werd ook de naam x/jso-^o/ra, oblatio gebruikt. En gelijk men bij de heidensche maaltijden

Men

hoe

begrijpt,

de

zoo ook hadden de Christenen hun

zijn 3-vo-fa had,

Dat men

op deze wijze

aan

avondmaal den

het

de doop zeer zelden voorkwam

;

maar

3-v(Ta, het offer

naam „sacramentum" het

gaf,

van Christus.

komt omdat

avondmaal geregeld, schier lederen

werd dit het eigenlijke „sacramentum." Westen kwamen de mis en de communie meer op den voorgrond. De mis was het volle, eigenlijke sacrament, de communio de deelneming van den leek aan het sacrament. De mis werd dagelijks, de communie eenige malen [De naam „mis" komt waarschijnlijk van de uitdrukking in het jaar gevierd.

dag, daarom In

het

„missa est contio," woorden, die de dienaar sprak, als de vergadering, waarbij

ook de doopcandidaten tegenwoordig mochten zijn, afgeloopen was. Anderen nemen het als synoniem van „oblata," dat men nl. de spijs niet zelf meebracht,

maar

heen brengen

er

liet.]

de Reformatie nu moest men vaak van het kerkelijk spraakgebruik afwij-

Bij

maar wel van het avondmaal, dat in Niet ten opzichte van den doop wezen was aangetast. Namen als „mis" en „communio" b.v. konden niet Een eigen naam moest men vinden, aan de Heilige Schrift blijven bestaan. Die naam was „sacra coena." Dra was deze geijkt, omdat men in ontleend. strijdschriften steeds om een naam verlegen was, en deze de meest geschikte

ken.

;

zijn

van „the

Zwingli en Calvijn gebruikten hem de Franschen vertaalden De Engelsche kerk daarentegen spreekt van „holy communion," of Lords table." De Germaansche volken spreken van avondmaal, nacht-

maal,

Heeren

bleek.

hem

Luther,

;

letterlijk.

's

Dat

drukking. In

zitten

blijft.

uit

In

en van bediening, een nietszeggende uit-

bondsdisch

woord

„tafel"

de Fransche kerk ging

tafels.

den wijn

disch,

het

dit

in

onbruik kwam,

ligt

in

de repetitie der

gebruik geheel weg, wijl ieder op zijne plaats

de Luthersche kerk ontvangt men

de hand des dienaars.

Maar

in

bij

het altaar het brood en

de calvinistische landen richtte

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen