Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 723

Hoofddeel

dus het Deïsme

feitelijk

§

V.

De Deo operante sensu

2.

33

generali.

aan de Sciiepping, en sedert de Sciiepping werking.

tot

Daar nu de werkende God

heerlijker

God was vóór de Schepping

dan een Deus otiosus, wordt, hetgeen

is

en die

iets indifferents,

God met

de re/af/e

feitelijk

de hoofdzaak. Die gedachtengang nu, die er toe

om God

toe

van God

Daarmede wordt op

neer,

van den te

alle religie vernietigd

die irreligieuse voorstelling eindigde

;

het

;

kwam

wereld. Kosmologisch werd nu dezelfde

de Arminianen soteriologisch beginnen door

als die

vrijen wil

van

natuurlijk het beginsel

God bestond om de

dat

zonde begaan,

God met de relatie eene God zonder relatie, leidde er

aan dien

Eeuwig Wezen steeds in waarde te laten verminderen te zoeken in wat Hij is voor den kosmos.

zelf in Zijn

en het eigenlijke

er

om

leidt

toe te kennen dan aan den

hoogere beteekenis

uit te

gaan

dan ook met de kerk

verwoesten, omdat de religie werd aangetast door het verkeerd voorstellen

van de verhouding

God den

tot

Heere.

Zoo was de toestand in het laatst der vorige eeuw, die zijn triumf vierde. Toen echter zijn de ernstige denkers er

in

de Aufklarung

toe

gekomen om

een poging tot herstel te wagen. Zij,

vromen

die door philosophie en

fout wilden herstellen,

kwamen

weg

zij

te

nemen, omdat

Men deed

was.

coëxistent geweest"

om

iets

met de verklaring

de kosmos zonder

;

Openbaring die

den Deus otiosus vóór de Schepping

gevoelden, dat zoo

dan

dit

er toe

zin buiten het licht der

God

:

en

eene contradictio

de wereld en

in

God

terminis

zijn altijd

God zonder den kosmos

zijn

ondenkbaar, zoo zeide men. gedachte,

Diezelfde

overgenomen en

het laatst der vorige

in

Dit

stond

hooger

Origenes

die

dan

reeds

eeuw de

de Grieksche philosophie had

uit

van de redenen voor

die een

zijne veroordeeling

werd,

kwam

werd coëxistent met God gesteld. van den Deus otiosus, die aan de Schepping

op, de wereld

leer

voorafging, terwijl ook de weeropleving van het religieus bewustzijn bevorderd

werd door een

dit

zijn

en

het

relatieve

had

denkbeeld van de coëxistentie.

Gedankenbild het

en waar nu

is,

dit

operans

zijn

identiek waren,

begrip

van

God

men ook

het

denkbeeld,

in

het

dat

Men zag

in,

dat een

Deus otiosus

op den voorgrond kwam, dat het Deus

werd van de andere

Wezen Gods

Hij

zelf

zijde

daardoor

ingedragen.

V^roeger

afgescheiden van de wereld bestond,

maar nu eenmaal deze gedachte in den tijdgeest indrong en daarmede het Godsbegrip tot een altoos relatief begrip was gedeformeerd, werd en wederzijdsche afhankelijkheid geboren, werd de kosmos van God en God van den kosmos afhankelijk gesteld, want die kosmos, dat erkende ieder, doorliep een proces (denk slechts aan de stelsels van

Men kwam

er

toe,

den

la

kosmos eeuwig

Place enz.). te

laten bestaan, en het proces,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen