Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 52

LOCUS DE MAGISTRATU.

24 deze wereld

geheel

tot aanzijn riep, in stand

houdt en teleologisch naar een

bepaald doel heenleidt, dan merken we op, dat in het raadsbesluit Gods nog andere dingen liggen opgesloten dan alleen zaliging der uitverkorenen. Op dit standpunt

komt

men den

wortel

op

hoe

God

er

op de wereld buiten de uitverkorenen

de grondgedachte van

God had

het volgende.

daarvan

drukking,

dood. van

Zoo wordt wat voor

kan,

iets zijn

God,

de

Gratia

communis

't

God

dient

uitgesproken, dat de zonde na zich zou sleepen

en vernietiging en dat wel eo

verdelging

dat

op den dag, waarop de mensch

in

onmiddellijk absolute executie zou volgen.

gevolg van zonde kon diep

Mihon en

maken

den dood sterven" (Gen. 2 vs. 17). mon m?3, een uitHebreeuwsch niets minder aanduidt dan den absoluten

die, als

Gerekend dus buiten de Gratia communis, lag

dit,

hun

duidelijk te

den oorspronkelijken mensch gezegd: „fen rfa^e a/s

tot

Er was dus door

at.

alleen

zijn,

tragische

de mensch daar-

in dit

iudicium Dei

opstand zou komen tegen

Dat zulke absolute executie

toonde de engelenwereld. De gevallen engelen

historie

zijn

daarom zoo aangrijpend en door dichters als hun zangen gekozen, omdat in die engelen-

Bilderdijk tot stof voor

wereld elk

denkbeeld

van gratia sprake.

van gratia

is

uitgesloten.

Bij

hen

is

één punt

niet

Gevolg was dan ook, dat op hetzelfde moment,

als in

engelenwereld de zonde insloop, de zondige engelen verloren gingen. bij

kan

eerst

eet, zult gij

die in

algeheele

in

Dan

communis.

menschelijke wetenschap en kunst

alle

belang heeft.

Om gij

waaruit

blootleggen,

medisch, juridisch en natuurkundig gebied opdoemt.

literarisch,

duidelijk,

plaats voor Gratia

en

ruimte

er

hen geen status medius.

de

Er was

alles

met

zou dus aan de menschenwereld

juist

Het verderf

is

er

aanstonds en sleept

zich mede.

Volgens de bedreiging ditzelfde zijn

ze

van

God

in

Gen. 2

afvielen,

d.

w.

z.

17,

want

ter helle zijn gevaren,

is

aan de engelenwereld, voor zoover

dat instantanément de volkomen energie van

den dood zou hebben doorgewerkt. niets gestuite

:

overkomen, wat overkomen

De mensch zou op eens

Op

is

de

het Paradijs

hel beteekent juist in zijn volle beteekenis /ze^rfoor

doorwerken van de energie der zonde.

De zonde door geen Remmschuh gehemmt werkt Dat réXoc

uit

in

De zonde werkt den dood. eens door

tot

haar riXzc.

hel.

moeten we ons plaatsen

om

wat Gratia is. Aan beide is dit gemeen, dat, waar de zonde een vuur is, dat met een doorgaande vlam de schepping zou hebben moeten verderven, de gratia een blusch- en stuitingsmiddel is, door God aangewend, om den doorgang van het verderf te temperen en tegen te houden. Dit wordt op onderscheiden wijze ons duidelijk gemaakt in het beeld van een typhus-

Comm

dit

standpunt

en Gratia Spec.

te

verstaan,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen