Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 290

;

LOCUS DE PECCATO.

40 zeggen

Het

iemand

:

staat slechts in zooverre schuldig, als hij het bewust,

willens en wetens doet

—

en door Pelagiaansch.

Maar omdat

God de

heeft

heeft,

werpt het geheele verlossingssysteem omver;

gegeven aan

D^ii

had

„ik

!"

toch wel een wilszonde buiten

den

gruwelijk voor

God

schoon

om

Terwijl nu het besef

mensch omgaande,

tot

om

er is

te

gewekt, dat

nog wel

ongemotiveerd

straf

zooveel

waars,

zou

men

dat

over heen

er niet

„Laat

:

eerst

er

voor

zich

Van schuldbesef komen

stellingen

Ook

bewezen kan worden.

de gemeente

aan

—

mag

hierop, dat

ondervinden, en dat

lijden

hun geheele

in

En

uit-

deze bewering

in

is

tegenover het

glijden, vooral

men

ethische zijde hoort in

Gods

n.1. altijd

de Kerk en dan moogt ge pas vele ongereformeerde kringen,

in

de oordeelen Gods moeten uitrooken, voor er weer genade

als dat

:

deze zonden,

gereformeerd uitgeven, vindt men dergelijke voor-

uitstek

bij

allerlei

poena èn culpa

was weggenomen.

lijden

beginnen aan Reformatie der Kerken." die

zij

als èn

zijn,

karakter der ethische richting.

lijdelijk

roepen

worden, dat

gestraft

door Christus'

gestrektheid

al

:

het

is

de geringste kleinigheden zoo

in

dat er verzoening over moet geschieden.

zijn,

kinderen

af te snijden

denken, dus

Argument van Rome voor reatus poenae et culpae. De Roomsche Kerk beroept zich voor hare stelling ook die

zouden zeggen,

wij

tot,

is

ons de bedenking

in

kunnen voorkomen, door

ongeluk

dat

Het

Israël.

het belachelijke toe doorgedreven; juist

in

door

is

ieder dat Pelagianisme in zijn eigen hart

H

plenaria satisfactio Christi, met de

En toch

vierkant met de

strijdt dit

die leert dat Christus verzoening deed

S.,

voor zijne Kerk en dus van een oordeel Gods over die Kerk geen sprake meer

kan

Door tweeërlei

De

Ie.

verbond ook

dat

in

gaan,

te

Kerk

en

(gelijk

breidelen

van

en

te

is

zóó, dat de wedergeborene tot

rondloopen.

Dus spreekt

om

het vanzelf, dat

kwaad tegen te Nu leert de H. S. dat lijden van Gods mag beschouwd als straf voor hunne zonde

moeten

middelen

besteld

zijn,

dat

toomen.

de individuen niet

van

en

Vader

een

Rechter,

Vader,

blijft

het dan

't

Jezus dat uitspreekt, van de blindgeborenen, van de mannen, die Pilatus

doodde, dat

met de zonde

toe,

v^'ij

:

van het genadeverbond

bestelling

dood

zijn

bedenken

te

Hoe moeten

Roomsch.

dergelijke opvattingen zijn

Al

zijn.

verklaren ?

door

die die

hen, zijn

zijn

op

zoon zijn

liefde

wie de toren doet.

Siloam

viel)

betoont,

dat

hij

zijn

maar

als

straffende

den booswicht zoekt

oordeel daarin

te

Dus geenszins de

't

te vernietigen,

zoon zoekt

kastijden,

hand van den

te

maar de

redden

uit

de zonde. 2e.

kwaad Zoo is

De zonde deed, het

is

heeft ten gevolge, dat

bang voor

zijn

't

kindsbesef weggaat.

Een kind, dat

vader, voelt niet meer, dat het zijn vader

ook met het kind Gods; door de zonde wordt

zijn

is.

geloof geknakt

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen