Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 849

;

Caput was het

De Mediatq ris

V.

Opnciis.

§

3.

Het ambt en de

33

val.

nl. gemeenschap met God te hebben zoo werd het ascetisme geboren, monnikendom en de derwischen zoo in de protestantsche wereld het ;

pogen

;

van hen, die langs een eigéngerechtigen

De mensch

c.

is

koning

val gelaten zeker besef van orde,

onderwerping aan en nu dringt

in

potisme binnen te blijven

;

weg den hemel zoeken te verdienen. geschapen. Nu heeft God aan den mensch na den van regelmaat

meerderen.

zijne

in

Daarmede

de maatschappij, zeker besef van de mensch echter niet tevreden

is

het menschelijk leven de tooverij, de duivelbezwering en het desin één woord het pogen om hoewel men koning af is, toch macht

oefenen

in verborgene dingen de tooverij om macht te oefenen over de verborgene dingen der natuur; de duivelbezwering om macht te oefenen over het :

geestenrijk en het despotisme, het lijk

—

persoon

divus Augustus

!

om zich zelf voor te stellen als een goddeen weer in het aardsche het goddelijke in te

pogen

—

brengen. V.

Eindelijk

ie

voor

komt

waarop het ambt wegvalt. Dat doet het door het principieele ongeloof, door de absolute loochening dat er een eeuwige wereld bestaat door het Atheïsme dat is de profetische karaktertrek van de menschelijke natuur afsnijden, dooden en vernielen. het

er een tijdstip,

profeet

zijn

;

2e

voor het priester

zijn,

scheid tusschen goed en

wanneer

ten slotte in de gewetenloosheid het onder-

kwaad weggaat en men goed en kwaad beide goed gaat

noemen 3e te

en eindelijk op koninklijk terrein door anarchie en nihilisme als principe

gaan

stellen.

Zoo vindt

het ambt van den mensch in deze drie: „het Atheïsme, de gewetenloosheid en de anarchie" zijn principieele vernietiging.

Voorts zegt de paragraaf, dat „hiermede intusschen het ambt niet wegviel dat het integendeel met het oog op den val reeds van eeuwigheid door Gods raad op den Middelaar gelegd was."

;

Deze zaak moet a parte Dei bezien worden. God had den mensch

A.

zoo geschapen,

als het misliep

Zoo doet de mensch,

den.

hem

om

die vooruit niet weet,

tegenloopt, energiek tusschenbeide treedt.

werk

niet

met goddelijke voorziening tusschenbeide

wat

er

Maar zoo

maar

te tre-

komen zal en nu, als het niet Gods werk. Gods

is

van eeuwigheid. Godes werken

zijn Hem van eeuwigheid bekend. Daarden mensch ingezet en was het nu in het paradijs reeds door de zonde vernietigd, dan ware de instelling van het ambt onwettig geweest. Want van tweeën één de bediening van het drievoudig ambt heeft een is

om had God

het

ambt

in

:

ratio

Zoo niet, waartoe is het er dan waartoe bracht God het dan in den mensch ? Dan is de schepping en de destinatio van den mensch een werk, waarvoor geen ratio is, dus een spel, een gril. Maar zegt men „neen, als God den mensch zóó schept, dan is er een reden voor" — dan moet die reden in God zelf of niet.

;

:

ee-

'"

54

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen