Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 488

LOCUS DE FOEDERÈ.

Ö4

gaan onderzoeken en zoo er weer bondsleer

Gode

nu,

hoort er weer van

in

Langzamerhand

in thuis geraakt.

dank! weer opgekomen

zij

als

En niet nu weer mee

gebed en predikatie.

is

de ver-

Men

een levende kracht. alleen de

mannen, ook de

bezig. Juist daarom echter vrouwen en kinderen houden er zich valsche mechaniek op zij de is het dan nu ook van het hoogste belang om te zetten en in te zien den vasten grond, waarop de verbondsleer rust. Daarvoor nu is noodig, dat we, gelijk bij alles wat op de gratia particularis betrekking heeft, eraan denken, hoe we steeds te doen hebben met den menschelijken persoon als instrument. De menschelijke natuur wordt gebruikt, zooals die

Dat

bestaat.

te

hebben voorbijgezien

de oude theologen, Junius menschelijke natuur

Om

het

zakelijken

b.v.,

steeds

de schepping,

bij

Werkverbond

niet

is

maar

de groote fout geweest. Toch hebben

gewezen op de gegeven factoren

om te zien,

mechanisch, maar

als iets

het leven te verstaan, moet

vorm voor

de menschelijke natuur, waaruit de

realiteit

in

hoe die door God gebezigd

men vragen

als :

de

zijn.

een nood-

Wat

is

er in

van het Werkverbond voortvloeit ?

Dat deden de Engelschen niet. Zij namen den mensch als voorbeeld, en zetten daardoor den boel op zijn kop. Onder de menschen het verbond vindende, vroegen zij zich af, of er nu bij God niet zoo iets zou zijn, dat daar ook wel

op

Ze zochten dus

leek.

bij

den mensch het

en

origineel,

bij

God

het afdruksel.

Doch in de menschelijke natuur zelve moet de noodzakelijkheid van een verbond worden aangetoond. En om den mensch te verstaan moet ik in den mensch altoos blijven zien de imago Dei. Dus om den mensch te kennen moeten we van hem opklimmen tot het origineel van de imago. In God zelf hebben we de verbondsrelatie te zoeken. Die in Hem vindende, zien we dan ook in, hoe de verbondsrelatie van den mensch tot God noodzakelijk was van het oogenblik

moeten

af,

blijven

dat

hij

bestaan.

den eersten kik

Dan

staat

gaf,

en tot

in

de eeuwigheid toe zal

de verbondsleer vast en harmonieert het Hiertoe nu zijn

Werkverbond met deze ééne gedachte.

vorige uiteenzetting, die ons toonde, dat het verbond

is

we gekomen door

de

een over en weer zich

door willekeur maar met noodzakelijkheid saamgebonden weten om met heel zijn existentie, niet voor een tijd, maar van den aanvang tot den einde, voor elkander in te staan tegen alle macht, die zich tegen een van beiden

niet

opmaakt. daar

Daardoor wordt het

gevonden wordt, waar de personen

één wezen uitmaken.

de verbondsidee. als

duidelijk, dat

In

de Drieëenheid

ligt

de volheid van het verbond eerst niet

in

maar

de volle absolute realiseering van

Niet alleen het pactum salutis

zoodanig geeft de verbondsrelatie

elk naast elkaar staan,

maar de Goddelijke oeconomia

haar meest absoluten vorm

;

waaruit

waar Vader, Zoon en Heilige Geest zich tot het verlossingswerk opmaken, die gezamenlijke werkzaamheid geen andere moda-

dan,

als

gezien,

volgt,

dat

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen