Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 81

§.

dogmatiek.

63

hij had de ingeschapen Oodskennisse, maar daarbij klanken en begrippen hem volkomen vreemd geweest zijn. oude dogmatieken opslaan, vooral die uit den Coccejaanschen

definites,

de

wij

dan

Dei.

Integendeel,

zouden al onze Als

De Cognitione

2.

ontmoeten

wij vaak de poging, om te onderzoeken, hoe groot de mate der Oodskennisse zou geweest zijn, die Adam, Abraham, David enz. gehad hebben. Volgens deze dogmatieken zou Adam dan bijv. de belijdenis van den Drieëenigen God gehad hebben, een beweren, dat heet te rusten op Gen. 1 26, waar we de bekende uitspraak Gods vinden „Laat ons menschen maken naar ons beeld, naar onze gelijkenis." Deze voorstelling gaat natuurlijk van gansch verkeerde historische gegevens uit, want God zei dat niet tijd,

:

:

tot

Adam

natuurlijk

;

niet,

want

zelven óf tot de engelen.

Adam van

dat

waarschijnlijk

wien

doch

;

uit die

Zelfs

hoe

woorden

dit

niet

geschapen

eerst

is

denken

in het

lijkheid

heeft

in

maar

öf in zich-

geen enkel gegeven voor de onderstelling, heeft gedragen; eer is het tegendeel

kennis

de Schrift vermeldt alleen dat

zij,

Maar bovendien,

het, niet tot

die

misrepresentatie van de historie, wijl een anachronisme.

Drieëenheid

;

gansche voorstelling, alsof de Drieëenheid zou geconcludeerd hebben, is eene

is.

tot

er

is

uitspraak

wie het gezegd

of

Adam

deze

was nog

die

de veel

verdere

denken opgekomen.

ontwikkeling

Vraagt men, of

De

belijdenis

van

het

Adam dan

van de

menschelijk

de zalige heer-

gemist, die er ligt in deze belijdenis van de Drieëenheid Gods, antwoord ontkennend, want Adam stond met zijn eigen hart in de volle levensgemeenschap met den Vader, den Zoon en den Heiligen Geest. En natuurlijk, ook voor ons ligt de heerlijkheid en zaligheid te dezen niet in

dan

luidt het

de Bijbelteksten, die er van spreken, of

maar

welke werkingen miste

in

de kennis, die wij er van hebben,

het ervaren en gevoelen in ons van de werkingen

in

homo

de

behoort, maar het

Nu

is

die

niet

Gods op ons hart, ons verklaard worden door die Bijbelteksten etc. Religieus institutus dus niets van wat tot de volle gemeenschap Gods was

alles

Adam door God

nog

in

den staat van het onontwikkeld bewustzijn.

geplaatst in het paradijs.

den vloek draagt, welke

om

En

gelijk

de starrenhemel,

der zonde wil over het aardrijk

ons zooveel machtiger toespreekt dan de vervloekte natuur

om

kwam,

ons heen, zoo

spreekt het ook vanzelf, dat gansch de natuur

in het paradijs tot den mensch ook veel machtiger en duidelijker sprak, dan het schoonste landschap op aarde dat vermag te doen tot ons. De sensus divinitatis werd derhalve bij Adam veel sneller en sterker dan bij ons geleid tot cognitio Dei clara door de kennis, die hij uit het leven in die natuur verkreeg.

in

statu

instituto

Evenwel yvtiicri^

To'j

hebben wij 3-c;i

ons

zóo voor te stellen, alsof Adam aan die genoeg had. Neen, de Schrift leert, dat er eene openbaring, van God aan het schepsel bijkwam. De zonde dit

ïk T'hv 7rocr,fx,y.Tw

patejactio, revelatio,

niet

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen