Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 743

Caput

De MeDiatoris Persona.

III.

zag hongeren en

zei

„Aanbid mij en

:

Il<

datgene aan, wat bezweken zou

Satan

De unione naturarum.

7.

Zeg dat deze steenen brood worden"

:

berg bracht en zeide

§

U

zal

zijn,

—

of

geven"

dit alles

41

Hem op

— toen

den

greep

de goddelijke natuur niet ge-

als

werkt had.

Een het

menschelijke natuur, gelijk Christus die aangenomen heeft, kan niet

ingaan

lijden

verzet

;

tegen het lijden

zich

maakt dat de zondelooze menschelijke natuur die

tuur,

der

energie

zoodat

peccato

sine

en tot subject

natuur

goddelijke

uit

gehoorzaamheid het

uit

zij

is

;

De menschelijke na-

lijden kan.

God

in

alleen de goddelijke natuur

heeft,

kan

de

niet lijden, tenzij

barmhartigheid en liefde op haar inwerke, lijden drage.

Daarom moeten wij niet denken, dat de tweede Persoon der Drieëenheid maar op één gegeven moment tot de Incarnatie besloten heeft. Neen, nu nog altijd door

de goddelijke natuur steeds willende vereenigd blijven met de mensche-

is

natuur; en als vrucht daarvan bestaat op dit oogenblik nog de Middelaar.

lijke

Hield de goddelijke natuur op te willen, dan zou er geen Middelaar meer

En daar de goddelijke de

zij

menschelijke

wil zich voegt naar het Raadsbesluit,

natuur en

is

zijn.

daarom draagt

het krachtens dien wil, dat de menschelijke

natuur leed. Bij

wat

al

dus van den Middelaar waarnemen, moeten wij wel

wij

vatten,

dat er

zonder

ïvipytr/.

tweeërlei (pCmc, tweeërlei

is

geen

wil). Eerst uit

deze twee willen wordt het Dit

Om

resultaat

is

er

;

om

in

strijd

te verdrijven is bloed, veel

beroering gebracht. Laat

het zijn geen spitsvondigheden. Geheel

;

't

oog

van den Middelaar geboren.

een resultaat, dat de Kerk eerst na hevigen

een koninkrijk

is

minachten

niet

in

en tweeërlei '^vïpynx (want

de ineenvoeging en opelkaarinwerking van

o-.Trorikta-ixx

de Monophysieten en Monotheleten

geweest

SriXYifj.x

verkreeg.

bloed noodig

men deze zaken dus

de Ethische richting

is

nu weer Monotheletisch en Monophysitisch, daarom moet zij bestreden, want zij brengt ons niet af van onbeteekenende finesses, maar van Christus en einvan God.

delijk

Laat ons

altijd

denken aan de Alomtegenwoordigheid van den Zoon van God is er bij Hem geen onderscheiding in momenten; omdat Hij

;

omdat

God

God

Hij

komt

is,

is,

Hem

is

om

en

wil

is

te lijden,

steeds in

Thans In

Hij

Hem

steeds de goddelijke wil

voor ons leed.

nooit aanzien, of wij is

om

te zijn

waar de

lijn

om

ligt,

ignis in

Hij

aan de dwaling des tegen-

Rome

in

de dagen der Hervorming gevoeld, dat

niet

uitkwam.

Men

reageerde tegen de voor-

de ouwel, waarmede de priester rondliep, de Christus

Tnpiyjjipr^a-ic

wat

Al de energie van den goddelijken

ontkomen.

het standpunt van

kwam men

meatio

wij

Hem.

tijds te

stelling, dat

der

Hem

de Luthersche Kerk heeft men

men met zoo

wat

in

zullen wij aanwijzen

woordigen

Daarom moeten

aseitas toe.

moeten bedenken, dat

zelf

was, en

cum

pane". Dat deed de zoogenaamde leer

ontstaan, welke duidelijk

werd gemaakt met twee beelden per-

tot het „in,

sub

et

ferrum en immeatio animae

:

in

corpus. Gelijk de gloed in het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen