Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 243

§

De

8.

215

origine magistratus.

macht toekennen, die alleen aan God toekomt, maar dat zij, wat betreft haar ambt en qualiteit God tot Souverein hebben. Daarom wordt hier in de allereerste plaats de gedachte vooropgezet, dat de Overheid dienares karakter, munus,

Gods

is.

de uitdrukking „dienares Gods" laten de Overheden meestal allen nadruk

In

om daarmee

op het woord „Gods"

vallen

Op

geven.

te

zich zelf

haar goddelijk karakter te kennen

er natuurlijk tegen het droit divin niets te zeggen,

is

maar toch moeten we vooraf den nadruk leggen op het StaKGvsc: en XuToupZij zijn Overheden van Godswege, bij de gratie Gods, maar dienaren,

yci; zijn.

ministri

ze

;

hun

oefenen

Gods

hebben God boven zich en God

macht nooit anders

uit

De Overheid

te zijn,

waardoor

dus SnxKovsg en Xecrsupyóg beide, maar van twee verschillende

is

is,

God, haar dienende betrekking

hare verhouding tot de onderdanen

door God aangestelde personen

van het volk zorg

bedwingen en Xzironpyóc,

daarentegen

tot ;

zijn

te

dragen en niet

in

toom

want

hij

is y^zironpybc,

dat ^cóckovo: de verhouding der Overheid

om om

houden.

te

God den Heere

KitToópyix

van

De Overheden

behoeve van het volk.

bate, ten

geen

organen

zelf

zij

uit.

Het verschil tusschen deze beide

te

dan door

Souverein en

Souvereiniteit wordt uitgeoefend.

kanten

tot

tot eigenlijken

voor

't

A«ó<,'

zijn

voorstelt en kztTonpyog

en

dus

werken ten

ïpytcv,

Xtircopysl,

omdat

zij

welzijn van het gemeèntebest.

als executeurs het volk te bestraffen,

Een beul

Sixkovoc

is

van den vorst en

helpt de

menschen de wereld

want

zorgt voor het welzijn der burgerij en draagt

hij

uit,

een burgemeester

een meer oeconomisch karakter. 20.

Ten tweede

zien we, dat ze een absolute beteekenis hebben,

staat een absoluut verschil tusschen

wetgeving terug.

De tegenwoordige

goed en kwaad. juridische

Dit punt

beschouwing

want

komt

stelt

er be-

later bij

de

het voor alsof

recht is, wat de Overheid als recht verklaart, alsof de Overheid zeggen kon, wat goed en wat kwaad is, alsof er buiten het ius constitutum geen recht zou zijn. De uitdrukking van VS. 3 oi yxp xpy^svriu oCk da-iv fofioc tü a^aS-w £/:'>/({i

ócAAa rcö >taKw zou

de Overheid

dan aldus moeten opgevat worden, dat iemand, die doet wat

voorschrijft,

moet worden gerekend. is

dan

in

De

is

en dat, wie daarentegen ingaat,

gesproken,

kwaad,

een

d.

w.

z.

ordinantie door

tot

de kwaden

maatstaf, de toetssteen van het goede en

de handen van de Overheid.

xyxB-Qv

zich aan

goed

er

is

kwade

Daartegenover nu wordt hier van ro

een absoluut onderscheid tusschen goed en

God daarvoor

gesteld

God onderwerpen en daarom moet

ze

;

daarin moet de Overheid

Gods dienaresse

zijn.

Van de Overheid als zoodanig wordt verder gezegd oó ykp dKc rhv fjixyxipxv (popti. De wettiging van het zwaard dragen ligt opgesloten in de woor30.

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen