Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 503

§ dien

In

De

3.

nu stelde de Christus

strijd

2'

mortuis ante parousiam.

beslist

zicii

aan de zijde der Parizeen Dan toch had

en dat niet met een uitspraak van zichzelf, niet op eigen gezag.

voor de Parizeen noch voor de Sadduceën recht van bestaan.

zij

moest

pleit

door een fons

beslist

werd erkend

door den

n.1.

veritatis, die

door beide partijen

zoodanig

Christus op Exodus

En toen wees

Pentateuch.

Neen, het

als

ben de God uws vaders, de God Abraham, de God van Izak en de God van Jakob" en dat God niet een God der dooden kan zijn, maar de God der levenden is.

3

God

dat

6,

:

Mozes gezegd had

tot

„Ik

:

van

De

1.

Wat dood

eerste

waarop

plaats,

het hier dus aankomt,

Deze tegenover Hem.

de diepe gedachte?

hier

is

staat antithetisch

dood

dat de

:

God

Bij

Matth. 22

is

God

bij

31, 32.

:

niet hoort.

hoort het leven.

De

Eerst door

de verwijdering van het goddelijke kan de dood ontstaan. Dat gevoelden Jezus'

Immers een Jood

hoorders best.

Een hoogepriester mocht nu

dood

zijn,

dood,

in

moet

dan

de Scheool

dat

zal"

En nu dezelfde

is

de

dit

woord des Heeren opge-

verband met den naam Jehovah,

van het Eeuwige Wezen.

„Ik zal zijn, die Ik

God

Izak

conclusie,

en Jakob dat

er

der dooden, dat

niet

levend

zijn

zijn

in

geestelijk

strijdt

met

als

is,

want God

Wezen, maar der levenden.

Zijn

zijn zijn

zij

een

tijd

personen, die door

zijn

geweest,

die

God de Heere openbaart

blijven.

nog dus

is

niet

Waar

verbindt aan Abraham, Izak en Jakob, kunnen

Naam

de woestijn aan Mozes

is,

Daaruit nu trekt

contact staat.

een opstanding der dooden

eenvoudig moleculen

en

Israël, die altoos

nog de God van Abraham, Izak en Jakob

weer verdwenen, maar moeten in

in

de diepste, de volste expressie voor het begrip

reinste,

blijft,

Eeuwige God

dezen

we

6 vinden

Gods wordt erop gewezen, dat de God van en

met Abraham,

de

:

dan wat onder den

zijn,

;

anderlijkheid

een

3

anders

iets

God

Belijdt

reeds lange jaren

zij

een leven, dat nooit verzwakt, verkleind, ingebonden kan worden. v/ordt dit historisch toegepast en met het oog op de eeuwige onver-

van leven

Jezus

de

is

nog

komt daar voor

die insluit de onveranderlijkheid zijn

Izak en Jakob, nadat

hen

In Ex,

lag.

Die uitspraak

teekend.

van

er

eigen vader niet begraven.

zijn

God van Abraham,

de

zijn

te

de dood Levietisch onrein maakte.

wist, dat

zelfs

zich

bij

lang waren en

Naam

gedragen,

den braambosch

de Eeuwig Zijnde, die het leven

in zich draagt.

En waar nu die God zijn Naam verbindt aan Abraham, Izak en Jakob, daar kunnen dezen niet vergankelijk zijn. Daarin ligt de kracht van deze uit6 geeft. welke Jezus aan Ex. 3 De tweede plaats van het Oude Testament, waarvan we ook eene 2. Nieuw-Testamentische exegese bezitten, is het slot van Psalm 16. Petrus

legging,

:

exegetiseert

16

de

in

Hand. 2

:

25—29

onsterfelijkheid der ziel

;

Ps. 16

van David

:

9

v.v.

niet

Hij argumenteert, dat in Ps.

bedoeld

is

cf.

vs. 24b.

David

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen