Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 118

Locus DE Deo (Pars Prima).

100

zoodoende

en

wat

met

Hem, die de oorzaak van al die dingen is, wat daarbuiten waargenomen wordt, in rapport te brengen

de

bewustzijn tot

al

wij

van

belijdenis

onszelven ontwaren, waardoor wij voor dat alles eene ver-

in

klaring vinden.

P

Bij

o

noemd. de

a n u

1

cultus

11^

s,

opmerkingen

van

portenta,

verhandeling

zijne

„de

men dus

als

is,

om

saamlezen,

hij

Wie

heeft.

divinatio

Cicero kent, weet, dat deze

genomen

etc.

zijn

van

deorum" een breed betoog

natura

bestaan der goden, waarin

Het

omdat

de portenta, de animae immortalitas en

hij

mee opgenomen

generalis

momenten opge-

cap. IV, vinden wij veertien zulke

dl,

er meer,

heeft

Hij

Cicero, die in heeft

over

het

de meeste dezer punten reeds noemt.

wil, uit

de theologia naturalis de verschillende gegevens

de cognitio Dei insita

hulp te

te

komen en

te

geraken

tot

de

in

de

cognitio Dei acquisita.

Met een enkel woord wijzen we nog op den stand dezer kwestie Middeleeuwen, Quaest.

art.

2,

3),

bestaan Gods loochenden, wijst

Er

10.

want

de geschiedenis

in

aan, dat

hij

etc.

Er

Hij zegt

I,

dus niet: debet

wordt bewogen; dus moet

die

een

is

Maar tegenover hen, die het men potest probari langs vijf wegen

nexus causarum

in rebus,

zoowel

in

Die motus kan niet uitgaan van de zaak

motor, die alle dingen beweegt (Act. 17 20.

Deum".

eene substantie, maar ook een motus

niet alleen

is

de natuur als zelve,

potest esse

vraagt (Pars

uitgangspunt van de religie zuiver.

het

in

„an probari

Thomas van Aquino

op grond van die probatio moet men het gelooven; neen, Thomas

probari, en staat

d§ scholastieken.

bij

(dit

:

gaf

er

28),

een motor

kan

zijn.

En

die centrale

anders wezen dan God.

niet

Thomas nog

niet in

den vorm van

het kosmologische bewijs). Al

wat

bestaat,

derhalve

niet

necessarium

dus

necessarium

30.

niet

contingentie

kan

contingent, dus had ook niet kunnen bestaan en

is

is,

om

tot

exsistentie te

onderstelt een necessarium, het eenige,

worden opgeheven. En

iets,

is

komen. Al wat contingent,

waardoor de

dat in zichzelf necessarium

is,

kan alleen God wezen. [Ons spreekt zeer

dit

„pakkend".

tijd was het nauw samen met den strijd tusschen het Vandaar, dat men zooveel waarde hechtte aan

btwijs weinig toe, maar in dien dialectischen

Die

kwestie

nominalisme en het realisme.

hing

dat „contingent" en „necessarium".] 40.

Thomas redeneerde ook

van bewijzen). nigheid dit

van

of

Wij

in

e gradibus (ook eene echt scholastieke manier

het leven proportiën waar.

eigenschap kan onderscheiden van graad en

graadverschil mijn

nemen

is

Eene zelfde hoeda-

intensiteit zijn.

eene oneindige reeks geopend; en dus moet

begrip iets hebben, waaraan die eigenschap

in

ik als

Door

rustpunt

den hoogsten graad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen