Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 572

LOCUS DE CONSUMMATIONE SaECULI.

96

^£

pLa-trxi

21)

(vs.

ro'j

ï'K

rdü ^xvkrou toótou

a-ijifjiXToq

verband met het voorafgaande

zin in

d.

juxta positum est:

i.

hij

als

is

mede

van

uitroep

vs.

waarmee

24,

maar eens uit ben, dan heeft de

verlost

dit

ik

En dan

herhaalt

niets anders

wil

hij,

kan

te

woont

Ijusl,

niet.

hij

maar het

hem

bij

in

En dan de

kennen geven dan

dit

o-w^x roü B-xvxrou uitgerukt, uit deze gevangenis

daarmede neemt de ellende een

rxXxiTrójptx uit,

eind.

25 nog eens het vorige: het dienen van de wet

vs.

in

hij

hij

geïdentificeerd,

oIkoütx ïv

een gast en dezen dezen inwendigen gast haat

wanneer

alleen

Hi] zegt dasir, TOKXKcvTrxpxy.ecrxc

er niet

is

een aliud quid en eveneens de kuxprix

is

Deze woorden hebben

;

vs. 15 v.v.

der zonde houdt dus met den dood op.

De

die niet toegebracht

in

Christus.

wordt

wat de

Al

Daaruit

lijk

in

de

afgewasschen,

gij

opmerkelijker,

te

ver

leert

Paulus

wijl hij

een wassen

als

een ethisch proces,

altijd

is

Reden, waarom de Heilige Schrift

is.

zooals in de aanspraken tot

heilig,

zendbrieven en

geheiligd,

zijt

van

is

dat met de daad der wedergeboorte naar

blijkt,

verschillende

afgedwaald, die

is

ons

aanspreekt als zijnde

de kerken gericht

plaats,

een separatum quid, maar

het ethisch proces voleind

de wedergeborenen

zijt

als

Schrift

„ingroeien in Christus".

Gods oordeel

gij

Gods

Heilige Schrift leert dan ook, dat de heiligmaking een genadegave

is,

gij

Cor. 6

1

:

11,

gerechtvaardigd" enz.

zijt

„maar ;

eene

aan eene kerk, die schrikke-

dit schrijft

over schandelijke zonde heeft

te bestraffen

en

na den dood vloeit dus alleen voort

uit

te veroordeelen.

De

van

leer

een

ethisch

proces

eene verkeerde leer van een ethisch proces vóór den dood, twee voorstellingen, die beide al even ongerijmd zijn.

en

geboorte tegen

wezen der heiligmaking

het

resultaat

dit

:

bij

de tamme

stek

op

wilde

hout

door het

het

boven

Heilige Schrift gaat

Volgens de Schrift krijgen we,

in.

nemen,

De

't

entsel

het kind van

draagt

uitschiet,

we

over weder-

het anthropologisch en natuurlijk

God wordt

en

het

nieuwe leven, evenals

Wordt nu

op den wilden stam.

langzamhand tam vrucht

zij

spreekt, zoo absoluut mogelijk daar

als

het wilde hout, ingeënt entsel

waar

is

?

Neen, maar alleen wat

tam en wat eronder

uitgroeit,

moet weggesneden, omdat het de vruchtsappen wegneemt. Denk ik me een boom met zulk een entsel en wil ik nu separeeren. dan snijd ik het einde, dat in

boven het

entsel

de nieuwe aarde

is,

zet,

dus het ingeente stuk,

dan

is

en het overige, dat wild was, bleef en

Wat zondige

doet

God de Heere

nu

leven

en

de

in

is

;

en als

nog absoluut

de wedergeboorte?

nieuwe mensch,

ik dat

boveneinde

wild.

De oude mensch,

het

het nieuw ingeplante leven, zijn niet

twee deelen, die langzamerhand aan elkaar ieder zoo ineenvloeien

af

dat geheel, absoluut tam zonder eenig proces

zijn kwaliteit

meedeelen en

maar het verkeerde, de oude mensch moet gedood, afgesneden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen