Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 748

;

:

Locus DE Christo (Pars Secunda).

46

Feitelijk echter wil

het zoo niet.

zij

Om

doen geweest ?

strijd te

Want waarom

is

het in den Sacraments-

de belijdenis, dat de goddelijke natuur

altijd

bij

Avondmaal tegenwoordig is? Immers neen, want volgens de Gereformeerden is deze even goed in een moordenaar tegenwoordig als aan het Avondmaal. Dat kon dus het punt in kwestie niet wezen; maar wel dit, dat de goddelijke eigenschappen kleven konden in de humana natura en de humana natura meenemen. Het was van Luthersche zij een fixeeren van de goddelijke eigenhet

schappen

de

in

menschelijke

natuur

en wel zoo, dat

Avondmaal

het

bij

in,

pane het wezenlijk lichaam van Christus gegeten werd. Dus niet een „lucere per", maar een aan het lichaam verleenen, laten inkleven der godciim et sub

vierd

zoodat,

proprietates,

delijke

werd,

lichaam

er

tegelijk

Avondmaal ge-

der Avondmaalvierders werd geacht bezig te zijn met Jezus'

elk

te eten

dan gaat

op duizend plaatsen

als

en wel zoo, dat er toch niets van af ging. Immers, eten wij,

van de spijze

iets af

en vat

;

men dus

het denkbeeld van het eten

en drinken van Jezus' vleesch en bloed zóó reëel op, dan zou de voorraad ook

En nu zegt de Luthersche Kerk

moeten verminderen.

want

alleen

niet

neen

:

Jezus' lichaam alomtegenwoordig,

is

maar

!

dat

is

niet zoo,

het kreeg

ook de

goddelijke eigenschap van onvernietigbaarheid.

Daartegenover nu heef: de Gereformeerde Kerk toen het organisch karakter der menschelijke natuur gehandhaafd. Zij trad

n.1.

10

humana

20

dat

op met twee gewichtige formules natura non habet substratum personae

de eigenschappen der goddelijke natuur aan de menschelijke waren

medegedeeld quantum

finita infiniti

capax

est.

Met quantum finitum infiniti capax wordt hetzelfde uitgedrukt als wat wij noemden de handhaving van het organisch karakter der menschelijke natuur. :

Een orgaan heeft hoor

niet

wil zeggen zit

dus

dit

eigenaardige, dat het bepaald

met een vinger :

in,

ik

ruik alleen

dat

het

met mijn neus en

beperkt, begrenst.

natuur alleen organisch receptief

dan wil schelijke

dit

dat

ik

ééne werking.

Ik

heb een reukorgaan,

met mijn tong.

In

„orgaan"

voor de inwerking der goddelijke krachten, in

zooverre

in

de men-

natuur van den Middelaar inwerkten, als de organische bepaaldheid

Maar nu moet Spreek

is

niet

tot

is ;

Zeggen wij dus, dat de menschelijke

zeggen, dat de goddelijke krachten alleen

der menschelijke natuur dit

tot

maar met mijn oor

of teen,

ik

hierbij

toeliet.

opgepast voor Appollinaris.

van het organisch karakter der menschelijke natuur, dan behoort

organisch karakter ook het bewustzijn en de wil, en dus ook het

ik,

dat in het bewustzijn en door het bewustzijn op den wil werkt.

Wij moeten ons dus nooit Jezus voorstellen als den tweeden Persoon, hebbende aangenomen een menschelijk gevoel, maar zonder wil en zonder bewustzijn, en

dus

zonder

menschelijk

ik

;

maar

wij

moeten

Hem

ons voorstellen met een

menschelijk bewustzijn, met een menschelijken wil en met een menschelijk

Tot het organische

zijner menschelijke natuur

behoort zeer

beslist, dat Hij

ik.

door

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen