Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 378

;

;

;

:

Locus DE PecCato.

128

Zoo nu moet ook onderscheiden, zegt Rome, tusschen peccata venalia en maar dit kan niet; want dan zou er buiten dien cirkel nog een terrein verondersteld worden, waar Christus niet heerschte. Wij zien, dat dit theologisch niet kan, niet kan om Gods wil en om Gods eere maar dan volgt hier ook uit, dat de dood overal, tot den buitensten cirkel toe, waar tegen Zijn wet wordt gezondigd, heerscht. Vergelijk Jac. 2 10 met Rom. 6 23. Joh, 5 16 waar gezegd wordt, dat er eene zonde is tot den dood en een zonde niet tot den dood, maakt deze bewering niet te niet want wel erkennen wij mortifera;

;

:

I

:

:

;

onderscheid

een

Op

de

peccata

remissibilia

en

ook op

irremissibilia,

dezer woorden, maar niet tusschen peccata mortifera en venalia, gelijk

grond

Rome

tusschen

er uit distilleeren wil.

zonden komt de dood

alle

den dood wegneemt

de verworpenen, waar

van God den dood

te rusten

zonden mortifera

alle

niet

wegnemen

maar

;

kan,

zijn

;

waarvan God wegneemt b.v. bij

er zijn vele

God den dood

andere, waarvan

;

niet

;

en nog andere zonden, waar-

van het peccatum contra Spiritum

nl.

Sanctum. Wij hebben dus deze resumptie alle

zonden

zijn

mortifera

sommige zonden vergaf God

God

andere zonden kon

nog andere zonden heden den dood

De

Jezuïeten

vergeven, maar deed het niet;

zijn er,

waar God

zelfs

—

afnemen kon.

niet

gaven aan Rome's

leer

omtrent de peccata venalia en morti-

fera een zeer bedenkelijk karakter

;

heid venalia waren.

er leven

Zij

duizenden, bij

hen

zonde

al

;

die

kan

:

zeiden

nl.

dat alle zonden uit onwetend-

duizenden menschen, die Gods wet

van hoorden en dus Gods wet

niet kennen, er nooit

bewustheid

leerden

zij

met de diepte Zijner barmhartig-

niet overtreden

Maar zoo

deze heidenen begaan peccata venalia. niet

dus

in

in

het

geloof

maar

leven,

in

theologischen zin geen sprake

kunnen met zijn er

een philosophisch zijn

van zonde

;

ook

stelsel

wel van

Zoo werd aan de groote heeren en dames het zondigen gemakkelijk gemaakt in de biecht werd hen alles vergeven als philosophische zonden, want deze waren venalia en zoo werden moord, onwetendheid en deze

uit

zijn

venalia. ;

;

echtbreuk,

diefstal

als

peccata venalia voorgesteld, indien

zij

slechts uit phi-

losophisch oogpunt gepleegd waren.

De

hoofdfout der

kunnen,

beide

Roomschen

zijn in

onmacht en de kunde onkunde. Zeggen wij nu de onkunde :

ook de onmacht

tot

schuilt hierin

:

er zijn

twee dingen

:

weten en

den zondaar verdorven, dientengevolge werd de macht

het

heft het karakter der

goede,

de

zonde

tot

zonde op, dan stempelt

peccata venalia, m.

a.

w. de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen