Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 401

§

De magistratu

12.

waren, want dat

oorspronkelijk

in

ze,

sua

373

in ecclesiam relatione.

evenals de anderen,

uit laici

geboren

zijn

maar dat ze door een bovennatuurlijke goddelijke daad van ordinatio of unctio presbyterialis en sacerdotalis een ander soort menschen worden en daarom buiten de gewone menschelijke samenleving moeten staan en ook niet huwen mogen. Alleen zijn zij gerechtigd om den dienst van God waar te nemen, en daar ze met hoogere gaven voorzien zijn dan de andere menschen, moeten ze ook aan een hoogeren standaard van zedelijkheid beantwoorden. sche kerk

is

denkbeeld

ligt

wel niet

er toch

nu

In

de Room-

een bepaalde kaste ontwikkeld, maar het grond-

tot

metterdaad

denkbeeld

Ditzelfde

gekomen.

dit

is

in.

de Indische wereld

in

De menschen worden

er

ingedeeld

in

tot absolute

ontwikkeling

soorten, ten eerste in den

grooten hoop, die tot de laagste soort behooren, de tweede soort stond hooger,

evenzoo de derde, vierde en dat

niet,

de menschen

beschaving en

Nu beweerde men evenwel

intellect bezaten, neen, daarin

werden ze

wel

vijfde soort.

zocht

men

het verschil niet,

was de poging om de menschen schelijke

meestal

hiërarchisch te gradeeren,

wezens, elk met een eigen type Elke kaste vormt

doen volgen. v/as

maar

een ander soort wezens van andere herkomst beschouwd,

als

aparte groepen, waarvan de een niets met den ander te

als

volstrekt

de verschillende kasten een verschillend vermogen,

in

in

maken

om

Het

had.

graden van men-

opklimmende reeks op elkaar

te

in zich zelf een geheel afgesloten maatschappij,

ook de overgang van de eene

in

de andere kaste absoluut ver-

boden.

Nu

spreekt

vanzelf,

dat

waar

die

grondgedachte van evolutie, die

in het

Pantheïstische Indische leven niet kon uitblijven, eenmaal er toe geleid had te

om

onderscheiden tusschen soorten van menschen, nu ook niet alleen één van

die soorten voor de Religionsverein moest

de kaste, die de zaak der

We

hebben dus

10.

religie

worden geseponeerd, maar ook dat

voor zich nam, eo ipso de hoogste kaste was.

drie begrippen

van een gradatim opklimmende hiërarchie van afzonderlijke soorten van

groepen van wezens 20,

dat dus

ook de

religie, als

een aparte corporatie of kaste, eene aparte or-

ganisatie krijgt 3o.

dat eo ipso de religiekaste boven alle andere kasten stond.

De

vorsten

en regenten, die

moesten krachtens

dit beginsel

te

zamen

het Overheidspersoneel uitmaakten,

ook eene kaste vormen.

Zoo kreeg men een

Overheidskring, een regentenkaste, die ook een eigen centrum, een eigen organisatie

en peripherie had, doch die naast de geestelijke kaste stond, waaraan

de bediening der meerde,

nam de

religie

toekwam.

En daar de

religiekaste de eerste en

religie

boven de Overheid

pri-

de Overheidskaste de tweede positie

in.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen