Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 761

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 761

college-dictaat van een der studenten

2 minuten leestijd

;

Caput

§

De

status

is

De Mediatoris Statibus.

IV.

Het begrip Status.

1.

onderscheiden van de persona en hare substantia,

in

zooverre de status alleen aanduidt de rechtspositie, waarin de persona, die

deze

substantia

van

positie

de

Deze

wordt.

geplaatst

bezit

tweeledig verstaan worden, te weten óf

ander genus (status generis) of

een

van

rechtspositie

ander

een

rechtspositie kan

met de rechts-

in tegenstelling

species

met

in tegenstelling

genus (status

in het zelfde

men ook bij den Christus den status tweezijdig naar gelang men doelt óf op den status, dien Hij, God

modi). Dientengevolge kan

opvatten,

al

mensch kreeg,

zijnde, als als

wel op den

óf

mensch

status, dien Hij,

dienstknecht onder allen of als Heer over allen ontving.

welke

dier

malen

is

gevolgd

beide

bedoelingen

de status tweeërlei,

te

weten

:

in

neme, beide

ook

status

eerst een status exinanitionis

Deze beide paren van status elkander en vinden beide hun keerpunt in de Opstanding.

door een

vloeien

men dezen

zijnde,

Doch

in

status

exaltationis.

Toelichting. Status komt van sto en

dus locus quo, conditio qua quis

is

het Hollandsch afgeleid „staat" en daarnaast

is

in

is

het

meer stand,

in

Romaansch

't

staat.

Ons

„staat"

Van status Germaansch

stat.

„stand". In het

komt van het

Italiaan-

sche „stato", dat weer overeenkomt met het Fransche „état". Zoo spreekt

van l'état

„standen"

de

de quelqu

(stander)

de

in

Generaal"

„Staten

;

les

men

États généraux

'un.

Staat en stand verschillen in zoover status passief (sto in eo loco ubi collo-

catus sum), stand meer actief zijn bij

(en

is

:

(ik sta daar,

ons staat en stand ook verschillend

niet

ambachtsstaat,

beroep) en „ik ben

in

:

waar

„ik

want men gaat daar

ik

ben gaan staan). Daarom

behoor staan

tot

een staat van eerloosheid", (want

beschikking der overheid).

Maar ook weer

ligt

in

de ambachtsstand"

door

men

eigen keuze van krijgt dien

door

status een actief begrip

n.1.

dat de Overheid iemand als zoodanig erkent bijv. huwelijksstaat.

Hoofdgedachte wel conditio

bij

„staat",

is

dus

:

jus standi of jure stare

ejus, qui jure stat in aliquo loco.

in

aliquo loco, óf

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910

Abraham Kuyper Collection | 1028 Pagina's

Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 761

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910

Abraham Kuyper Collection | 1028 Pagina's