Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 454

LOCUS DE MAGISTRATU.

426

En even

Deut. 17 vs. 2

—

6, waar schier nog sterker, niet eens van maar eenvoudig van het feit zelf van deelneming aan afgodendienst, en waar tegen eiken man en tegen elke vrouw,

kras

aan

zich

die

is

sprake

tot afgoderij

verleiding

afgoderij

is,

zweem van

schuldig maakt, zonder

verschooning, de

des doods geëischt wordt.

straffe

Zelfs

inquisitie

in

is

Komt

4 gelast.

vs.

gerucht

het

buigen voor afgoden der Overheid ter oore, zoo moet naar instellen, en

dan

betuigen,

de

is

Vanwaar komt Van Velzen, zich

des doods onverbiddelijk aan

straffe

het

nu,

niet

van

zulk een zich

onderzoek

er terstond

twee, die het gezien hebben en onder eede

zijn er slechts

al

zij

hem

te voltrekken.

zoo vragen we, dat een Bijbelkenner

de heer

als

op deze Schriftuitspraken en wel op Lev. 24

vs.

16

beriep

Men

zou

van

uitroeiing

zeggen,

juist

veel beter hem voor God de Heere de wering en

uitspraken

straffe

En

des doods.

zie,

hij

nu twee zoo

terwijl er

van afgoderij door

staan, die juist opzettelijk over de uitroeiing

des doods handelen, laat

straffe

deze

afgoderij en valschen godsdienst aan de Overheid heeft opge-

geboden

stellige

dat

Hij wil betoogen, dat

desnoods door de

dragen,

de

anders

doel konden dienen.

zijn

toch deze beide liggen, rept er zelfs niet

maar slaat ze stilzwijgend over, terwijl hij zich wel beroept op eene plaats, waar van afgoderij of valschen godsdienst ganschelijk geen sprake is. En toch, hoe bevreemdend dit ook oppervlakkig schijne, het is volkomen van,

begrijpelijk.

De

heer

Van Velzen

daaruit saamgelezen,

heeft namelijk niet het

wat aan de Overheid

was opgedragen, maar nam

dienst

traditie, gelijk die uit

Rome

dat

vast,

er

geen

inquisitie

moest; die verleider alleen in het allerergste

in

kwam

en getemperd op onze latere Gere-

Naar die getemperde

fermeerde theologen overging.

hem

Oude Testament genomen, en

zake afgoderij en valschen gods-

integendeel zijn uitgangspunt in de kerkelijke

ons

tot

in

mocht

voorstelling

die

bijzonder erge gevallen, en dat

En toen zou, toen

was

vertrek

hij

tot

natuurlijk verging het

liet

hij

men

uitsluitend

de Heilige

liggen

wat

hij

hem,

niet

om

uit

Schrift,

de Heilige

Schrift,

en nu zocht

zijn stelling te

hij

maar

in dit

verdedigen.

gelijk het ieder in die positie

kon gebruiken en nam wat

z.

i.

vergaan pasklaar

maken.

te

Deut. delijk

kwam

naar de noodige wapenen,

heilig arsenaal

bij

de verleider gestraft

geval mocht voortschrijden tot de straffe des doods.

Die voorstelling haalde de heer Van Velzen niet

met

nu stond het

traditie

zijn; dat alleen

13 VS.

6—10 was

onbruikbaar, want dan zou de Overheid onverbid-

een ieder met den dood hebben moeten straffen, die

in het stille huis-

ook maar gepoogd had iemand van den levenden God

af te trekken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen