Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 802

Locus DE Deo (Pars Tertia.)

112

daarom was het noodig genezen

volk

het

en

David

om

het proces te verhaasten,

en

homoeopatisch daarvan

zelf

voorkomen, dat het volk en

te

te

zijn

koning samen ondergingen. Het volk moet nu om het kwaad van David worden getuchtigd, wijl de onzedelijke invloed des volks op den koning werkte. Die

verklaring

niet geheel te

is

verwerpen

met een zondigen inval aan

;

te

nemen komt men hier niet uit ook in de zonde toch is een organische het atavisme in de zonde samenhang gelijk de Gereformeerde Kerk leert kennen wij ook in ons persoonlijk leven in den samenhang van de eene zonde ;

;

met de andere

daarom

;

is

deze voorstelling van de Theodicee eene aanwij-

op de Gereformeerde

zing, die

ligt.

lijn

Wordt deze uitweg echter ingeslagen om te ontkomen aan het feit, dat in het besluit Gods de zonde was voorgesteld, dan moeten wij hem bestrijden. Zegt men die zonde was er eenmaal, en God als arts vindt dien patiënt zoo, dan redeneert men buiten het besluit om. In dat besluit lag heel het zondige werd voorgesteld niet verder dan tot wij komen dus met wat hier proces :

;

de

van

voorstelling

betreft

voor

eene

en

twee

eene die de voorzienigheid over de wereld

sferen,

ethische

het

leven,

met elkander

die

overeen-

niet in

stemming kunnen worden gebracht. In

2 Sam, 16

Men kan David vloeken

zonder

Men weet :

vers 21

is,

de

\s

uit

door

te

tot inkeer

hij

zeggen

:

hoe het Simeï

echter,

dezelfde gedachtengang.

verheerlijkt

is

dat vloeken van Simeï

zou komen, maar de vraag

door de zonde

genade overvloediger

te

tot

In ;

doen

onzen

Christus

uitbreken,

Wat

Heere."

was voor kon Simeï

Cap. 5 toont Paulus aan, hoe het ontstaan der

dat dit geschiedde „opdat, gelijk de zonde

door Jezus

:

ja,

en

is

zonde strekte

de conclusie

in

geheerscht heeft tot den

dood, alzoo ook de genade zou heerschen door rechtvaardigheid leven,

is

omdat God het hem schuld werd gerekend.

Wij zouden zeggen:

zondigen?

te

Ram. 6 1 de genade Gods In

om

mee

opdat

noodig,

gezegd had.

alleen

hebben wij een soortgelijk geval.

//

:

er niet

nu

tot het

eeuwige

de tendenz

dezer

woorden ? Deze, dat het geheele opkomen van de schuld in Adam, middel was om de barmhartigheid Gods te doen uitkomen. Daaruit zou de logische conclusie volgen hoe grooter zondaar men is, hoe rijker ervaring men verkrijgt van de genade Gods. De ervaring leert, dat wie eerst in zonde leefde en bekeerd werd, een rijkdom van kennis en genade verkreeg, die boven die :

van

anderen

staat

;

neem

bijv.

Augustinus en

volgen der kinderen Gods, die zijn'oogappel

Paulus

noemt

zich

niet

zijn, is

in

het

besef,

Het ver;

dan ook deswege den grootsten der zondaren en er

was

had ervaren.

Hij

onder de Apostelen geen, die de genade Gods zoo leefde

minder Paulus.

eene verschrikkelijke zonde

dat

hij

heerlijk

een vreeselijke misdaad gepleegd had, en ervoer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen