Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 433

§

De

12.

van die keizers

er

magistratu in sua in ecdessiam relaüone.

decreten, waarin

keizerlijke

uitsprai<en,

zij

405 zich over de

verpliciitingen van den keizer ten opzichte van de kerk uitspraken, de rechten

van de Overheid tegenover de Kerk uiteenzetten. Deze uitspraken nu vinden

we

overgenomen door de Gereformeerde Dogmatici, en wanneer ze aldus beweren, dat aan de Overheden een ius circa sacra toekomt, nemen ze de voorstelling der paganistische wereld over, dat de Overheid waarbij de keizer het recht heeft

Het bij

is

in

werkelijk allertreurigst, dat

en

in

zake staatsgodsdienst

de kerk op

bij

we om

het ius

beslist,

te treden.

circa sacra

te

bewijzen

onze Gereformeerde Dogmatici een betoog vinden, waarbij ze zich beroepen 10.

20. 30.

40.

Op Op Op Op

„tituli"

der Overheden, die met de Kerk niets uitstaande hebben.

„getuigenissen" van Plato, Aristoteles en Cicero.

„exempla" van de koningen van

Israël,

bestond en welks koningen ingesteld werden

en

om

dat evenwel in de theocratie in

de theocratie dienaren Gods

hetgeen daarom niet op onze koningen van toepassing

te zijn, 50.

:

„uitspraken der Schrift", die niets zeggen.

dat ze dan

om

het proces te winnen,

is

uitkomende met uitspraken van kei-

zer Constantijn, grond onder de voeten gevoelen, door zich te beroepen op mannen, die in een Heidensche staat,

maar deze

gechristianiseerd, de paganistische idee

omtrent de verhouding van kerk en staat bleven voortzetten.

Wanneer we de

IV.

vinden

geschriften van onze Gereformeerde theologen nagaan,

we eene verdediging van eigenlijk twee elkander uitslui-

tende stelsels, aan den eenen kant van de libertas ecclesiae tegenover de Overheid, aan den anderen kant een inruimen van een recht van bemoeiing met kerkelijke zaken, ius circa sacra, aan de Overheid. Gaan we nu de verdediging van die twee beginselen bij onze GereVaderen

formeerde

dan

na,

treft

het ons, hoe de verdediging van het eerste

warmte en bezieling geschiedde, dan zijn zij krachtig, tune habent quod dicant bij de verdediging van het tweede stelsel daarentegen zijn zij mat, is hun taal onbezield, is hun bewijsvoering weinig

beginsel

met

altijd

geestdrift,

;

klemmend en

De

Oldenbarneveld

opkwamen,

Want Rome te

doen

hebben

ecclesiae

gekomen,

Duitschland

siae

ze zwak.

zijn

Libertas

c.s.

in

werd

ons

zij

verdedigd

bepleit.

Nu gevoelen

dat ze gevaar liepen van in

stelde de libertas ecclesiae altijd

inzien,

dat

tegenover de theorie, die

uit

land in den vorm van het Arminianisme door

waar ze voor de libertas ecclehet Roomsche spoor te geraken. hoog. Om nu goed en duidelijk ze,

ze niet bedoelden in het

Roomsche spoor over

te gaan,

vindiceerden ze de zelfstandigheid van den magistraat tegenover de kerk.

Wanneer

ze zich

bij

die

twee punten gehouden hadden, d. w.

z. bij

de vindiceering

van de zelfstandigheid van den magistraat tegenover de Roomsche theorie en van de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen