Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 196

:

Locus DE Provjdentia.

196

achtergrond

waaruit

is,

hooger staande gebed van den mensch opkomt.

het

om

worden opgeroepen

Eerst

lovend

te

aanbidden

de Engelen, dan het

zwerk, de afgronden, het plantenrijk, de natuurverschijnselen, de dieren, groote, en

kleine

En

kruipende.

daarna en daarmee

eerst

—

roeping tot de menschen

in

verband volgt de op-

de koningen, de grooten en de kleinen

—

om

te

loven God.

we

Hetzelfde vinden

met

sprake

duidelijk hij

is

Ps. 19

in

1—4.

:

opvatting

spitsburgerlijke

zijn

Ps. 8

In

2

.

enz. heeft de berijmer

van verstaan.

niets

er

van de aanbidding, die God

Terwijl

in

vs.

10

de natuur toekomt, heeft

uit

ervan gemaakt

Hoe

heerlijk rolt uit

vromen mond

aller

Die groote naam door gansch het wereldrond

We

vonden alzoo

en

is;

glorie

God

hare

dat

van miserie.

en

erin gelegd.

dat ze

dat volgens de H. S. ook in de natuur een expressie

dit,

expressiviteit

Hem

zich

in

twee

bifurkeert, in een expressie

Die expressie nu komt niet

God

uit

van

de natuur, maar heeft

zelf heeft

de natuur expressief gemaakt, zoo geschapen,

En nu

het de priesterlijke roeping van den mensch,

eere geeft.

is

die expressie te verstaan en te vertolken.

Een boer zijn

opdat zin

heeft beesten op stal staan.

Nu kan

runderen.

der

geld

zijn

hij

Schrift,

den zak houdt.

in

moet

Hij

Overal heerscht de pest, ook onder

die boer bidden, dat zijn dieren beter

medelijden

om

expressie vertolken, bidden

Dat

met

mond

den

Matth. 21

in

:

verlossing van de miserie

kinderkens

der

Over de uitlegging

dier

16, die

hebben

beesten

zijn

verband hiermede wijzen we op de uitdrukking

In

aangehaald

mogen worden,

geoorloofd, maar niet

is

in

om

den

in

hunne

der beesten wil.

Ps. 8

nu eerst goed begrepen

en

:

zal

3,

door Jezus

worden

:

„Uit

en der zuigelingen hebt Gij sterkte gegrondvest."

woorden

is

De kantteekenaars zeggen Maar

veel getwist.

dat ze slaan op kinderen, die reeds grooter zijn en bewustheid hebben.

èn

de

samenhang èn

het

Hebr.

woord duiden

niet

op kinderen van zeven,

acht jaar, maar op kleine kinderen, die nog onbewust nu.

Waar we

begrijpelijk,

hoort

en

staat,

dat

maar een Gods oog

zagen, dat er een expressie

dat

ook zoo'n

verhoort.

Dat

klein

vinden

uit

kind voor

we ook

in

klein kind,

maar toch ging

er

onopgemerkt voorbijging.

Dat verstaan

God :

is

we het

een expressie heeft, die

hij

waar

bij

het verhaal van Hagar,

de Heere den jongen hoorde {Gen. 21 niet

zijn.

de natuur uitgaat, daar

17).

Die jongen was nog

van hem een expressie

uit,

die voor

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen