Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 952

Locus DE Christo (Pars Tertia).

136

niemand sprake

bij

want het

zijn,

Rome's

komt

fout

dan

„Ik

beginnen

voelt haar volle kracht, die voor

hij

even

sta

met

wij

ons aanziet

God

voor

ons gebed

in

om

ons

in

is

't

volkomen

als

en

rein

Dat

durft."

komen.

Maar

te

Christus te brengen.

Met

heilig.

toch

God zeggen voor God

als Christus

de zonde op

uit

Calvijn en

staat."

Staan wij

voelt onze geest en getuigt de Heilige Geest in ons, dat de

der rechtvaardigmaking toe.

Vader

minder kan de belijdenis

niets

Dan

het roepen van „Abba, lieve Vader,"

is

geen sprake meer van verdiensten of goede werken.

er

is

rein

het gebed juist het middel

is

Hem, dan

in

begrepen en ook enkele kringen na hen maar

Alleen

heilig",

Natuurlijk

rechtvaardigmaking verkeerd

de

ze

dat

voort,

hieruit

haar

een klein getal.

ben

mogen doen, hoe meer

wij

en niet Hij aan ons.

zijn

Slechts zelden wordt de justificatie goed gevoeld.

heeft.

Luther hebben

„Ik

Eer omgekeerd brengt

gave.

mede en hoe meer goede werken

iedere gave schuld

dank wij Gode schuldig begrepen

Gods

alles

is

3e de leer van Böhl.

De

Prof. Böhl geeft

die

voorstelling,

van de wijze, waarop de toerekening

van Christus' verdienste plaats had, heeft een goed uitgangspunt hierin dat

dit

nooit gedaan

heel de Utrechtsche school met

;

moge de woorden „toerekening" en de zaak

figuurlijk, niet

meende,

wèl

het

De

der zaak.

maar vraagt men dan bleek

geworden en

het

moet

dit

—

maar

't

is

bloot

bedoelen, en de confessioneele richting, die

is

wortelloos

haar, in hoeverre

o zoo weinig

tot eere

ze roept wel zeer luid voor

;

zij

zich rekenschap gaf van

Dit

te zijn.

nu van lieverlee anders

is

van Prof. Böhl gezegd, dat

hij

behoort

tot die

de toerekening meenen en die zich de moeite geven

met

het

die

haar Ethische leerlingen

al

gebruiken

van toerekening sprak, vroeg nooit naar den wortel

zij

die waarheid,

theologen,

zij

„justificatie"

confessioneele richting

waarheid,

de

als

die

zelf,

hij

Verreweg onze meeste theologen hebben

die toerekening serieus heeft opgevat.

haar te verklaren.

De vraag naar de

toerekening, doet de vraag ontstaan

het leggen van onzen schuldenlast

sioneele

richting

antwoord, dat eenig

wording deze,

hij

goeden

Christus al

eerst

vraag niet eens na

onweder over Hem

de

dagen

zijns levens gelijk

Maar

onze Catechismus

Prof. Böhl :

een

wanneer, quo tempore

;

voor haar volstaat het

beantwoordt haar

van het moment

voorstelling, die vooral

donkerder

het

levens,

die

op Christus kwam.

zin evenals

langzamerhand

zijns

over

De gewone

af.

dat

denkt

:

op Christus heeft plaatsgehad? De confes-

losbarstte.

heen wierd,

Böhl nu

Gods toorn gedragen

stelt

den

onder Groningers heerscht,

gemakkelijk en rustig leven had

om Hem

in

zijner vleesch-

tot eindelijk

;

is

dat het toen

aan het kruis

daartegenover, dat Christus al

heeft,

maar vooral aan

ook onze Catechismus met nadruk

releveert.

het einde

Dus wel

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen