Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 920

Locus DE Deo (Pars Tertia.)

230

I

3

Joh.

maar,

9,

:

/ Petr. 1

23

:

geeft evenals

wijst er op, dat er

is

tijd

van Gods kind.

het

kind

zagen,

voegt er nog

Johannes

3:9

Joh.

I

aan

iets

Ook

het beeld van het „zaad".

eeuwige generatie van den Zoon, maar ook eene

De Aóyzc

God

van

we

zooals

is

alleen

niet

adoptie,

in

den

machtwoord Gods. Dus

het scheppende

^.'Jjv

toe,

Petrus

in

maar ook een inbrengen van de

wezenstrekken Gods.

Ten

slotte

Indien

1.

nog

dit

we

de

wedergeboorte,

dan

rcO

is

B-cc'j

(„://;c"

nemen

zaak

het

leert

nergens

Ada

17

28.

:

dat

zegt,

Paulus Jupiter

Zoo

is

Lukas

3, dat

zonde en

Adam was

ook opmerkelijk wat

de wjc

Vader van

alles

in

Dat Aratus

is.

ligt

wij lezen in

den dichter Aratus, die

citeert hier

de

van

deze genealogische reeks gerepeteerd, maar

in

uitgedrukt in het artikel „roD".

zang

val en restauratie, buiten

buiten

slotvers

bekenden

zijn

dit

gezegd

heeft,

maar Paulus erkent de waarheid van dit gezegde en hecht er zijn apostolisch gezag aan. Deze tekst nu handelt niet over de wedergeborenen, want Paulus spreekt tot heidenen, hij kan dus alleen zien op den bewijst

niets,

mensch

in

God 2

in

en

Petr. 1

ondenkbaar tusschen

:

4

n.1.

Adam was

dat

we

wezen dat

leeren,

waren van het yivog

niet

en

natuur

(pi^a-ig,

we van

de

oLa-ix

(zie

worden, hetgeen Er

rcüB-eoy.

Heraut

de zoon van

èa-juiv.

zegt, dat wij die goddelijke natuur deelachtig

indien

is,

cLo-lx,

we

Indien

algemeen, op de schepping,

het

dien zin moet verstaan het rob yy.p kxI yivoc

van

roü B-eoD zijn, zoo

is

onderscheid

Mei 1897). worden we pan16

maar hier staat (póa-cg. Ten tweede moet de mensch primeeren in de schepping, wijl hij ook de a. per (XI Gods \n zich draagt, 't Verschil tusschen dóyxfMic en kpirr, is dit, dat de ^jvx/utg passief, de aper^ actief werkt. kpirh komt van «^>a> opheffen en heeft dus ook het begrip van kracht (cf. 't Latijnsche ars), ^{j-jx/xic komt van SCvxjuxc kunnen (cf. ons kunst). Etymologisch loopen die twee woorden theïsten

;

20.

'

dus

niet ver uiteen

Sóvxpcig

ziet

kpiTr, deugd

wel

;

op krachten is

ze in het gebruik uiteen gegaan

zijn

:

om

de schepping (groeikracht, enz.) buiten ons

in

die kracht, waarin wij doordringen, dus ziet

op

:

ethische

't

en intellectueele. schepsel

Alle

is

dus drager

de openbaring van Zijn

God

Zijn

in

heerlijken,

geweest prijs

alleen

;

en

'y.ptrxi

praedestinatie

dan ware de

van

de

vinden

alleen

stoffelijke,

te

^i>vx(jnq ro'j

we

alleen in

3-tr:

(Rom.

den mensch.

doen geweest

om

Zijn

afspiegelen.

en

daaraan

Daarom

:

19),

Ware

almacht

maar nu

het

te ver-

planten- en dierenwereld voldoende daartoe

maar ook moeten Gods kpiTM gekend worden aanbidding

1

hebben

geeft ons

wij

deel

ook de Heilige

en

wij

tot Zijn

eeuwigen

kunnen die dus

Schrift in / Petr.

2

:

9

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen