Dictaten dogmatiek. Locus de Salute, Ecclesia, Sacramentis - pagina 276

:

Locus DE Ecclesia.

96

maar aan

beteekent, dat niet alleen aan Israël,

volken het

alle

heil in Christus

wordt aangeboden.

De last van Jezus bij den doop, Matth. 28 19 yWxS-xjreio-zrc Tckvrx Ta. è'3-y/j. Ook het hoogepriesterlijk gebed van Jezus, Joh. 17, is geheel in dezelfde

4^

:

5e lijn

:

van gedachten. Alleen ontstaat daar eenige moeielijkheid, omdat de Heere daar

y.bü-ixzc

in

twee beteekenissen gebruikt

a.

quantitatief,

b.

qualitatief,

om het oecumenisch karakter der kerk uit om uit te drukken, dat de y.ba-fioq Iv Toynp''^

6e Extensief spreekt Paulus hetzelfde uit 7e Die

van

categorie

waar

Rom.

1

:

8.

op gewezen

er

drukken.

yMtx'..

wordt, dat er geen

meer bestaat tusschen Jood en Griek, barbaar en Scyth. Door noemen, wordt meer dan het oecumenische, het absoluut

onderscheid

den Scyth

plaatsen,

te

hierbij te

katholieke karakter der kerk aangegeven.

De Scythen

en ook die volken waren principieel begrepen

lagen buiten de

ol%ou'^kyy],

de kerk van Christus.

in

De Christianitas Ecclesiae.

IV.

Ook

we weer

hebben

hier

toch

het

te

terwijl

dan

een essentieel begrip. Er staat

als

in

dat de kerk „christiana" Dit begrip

is

in

is,

de veruitwendiging van

tegen

strijden

dit

de geloofsbelijdenis niet anders kan voorkomen,

begrip,

is

:

„Ik geloof een christelijke kerk."

Ook

dus voorwerp des geloofs.

twee opzichten veruitwendigd.

Ie In Antiochië, waar de belijders het eerst christiani werden genoemd. Uitwendig werd aan de volgelingen van Christus dien naam gegeven, op gelijke Christus wijze als men sprak van de Socratische en Pythagoreïsche school.

werd dus op één lijn gesteld met de heidensche wijsgeeren. 2e Door het tegenwoordige spraakgebruik. In onzen tijd

woord

„christelijke"

Wat

„kerk" gevoegd:

bij

bedoelt

nl.

heeft

men dan met

men

het

„christe-

kerk ?" Het best zien wij dit op het budget van eeredienst waar gespro-

lijke

ken wordt van een Joodsche kerk

enz.,

en dan ook van een christelijke kerk.

„Kerk" wordt dan een zekere godsdienstige vereeniging, en anders tuurlijk

dit

is

daar „kerk" een univocum

totaal verkeerd,

is.

niets.

Na-

Ook etymolo-

omdat „kerk" van Kóptcg komt, en christeOnze Roomsche landgenooten lijke kerk" dus eenvoudig een pleonasme is. staan hierin veel zuiverder, wanneer ze spreken van „de kerk". in onze geloofsbelijdenis komt echter dit „christelijke" in een geheel anderen gisch

is

zin voor.

echter geheel onjuist,

dit

der kerk bedoelt hetzelfde, als wat

vergeleken

bij

en dan volgt en

de

als uitdrukking

Het attribuut „christelijke",

kerk

:

we

vinden

in

1

van een essentieele

qualiteit

Cor. 12:12. Daar wordt de kerk

een lichaam. Eerst wordt van het menschelijk lichaam gesproken, jvtw

Kx't

Christus

b is.

Xp'.Tró^. Dit wil

Er

ligt

in

zeggen, dat Christus de kerk zelf

opgesloten

;

svrw

Ky-l

h

\KKXriTix,

is

evenals

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen