Onze eeredienst - pagina 165

VOOR DEN DIENST.

bespreken daarbij eerst het karakter van het bijeenzijn, eer

en

zelve,

161

de eigenlijke vergadering aanvangt.

voorloopig

Zulk

bijeenzijn

in

is

den regel

niet te mijden.

Reeds

kwartier, een half uur van te voren toch verzamelen zich de ge-

een

hun

met

loovigen

vooraf-samenzijn

kroost.

gekend geweest, dat deur aan werd toegevoegd.

Op

een

dorp,

een

in

op hem

uur

het

er

tijden

druk bezochte beurten, kan dat loopen en te Amsterdam zijn

zeer

Bij

over

zelfs

,

nog een

half

uur en meer vóór de kerk-

waar ieder

kleine kerk,

die komt, weet dat

niet, maar eenigen tijd ook daar het kerkgebouw, en bij fraai weder bestaat niet zelden de gewoonte, dat men een half uur van te voren buiten de kerk samenkomt, en dan op het klokgelui of op een gegeven signaal gezamenlijk in stille, rustige orde het gebouw binnentreedt. Hoe ook bezien, er is dus altoos zekere tijd, kort of lang, dat allen of velen in of bij het kerkgebouw bijeen zijn, eer de dienst aanvangt. Welk karakter moet aan dit voorloopig En dit nu stelt de vraag bije enzijn worden toegekend ? teneinde daardoor tot de wetenschap te komen, wat men onderwijl te doen heeft en hoe men zich in dien

plaats

zijn

vooraf

toch

zich

vult

wacht, loopt dat zoo lang

:

—

tijd

gedragen.

zal

En dan verhelen we

niet,

dat

o.

i.

de daaromtrent

in

breeden kring

meestal heerschende zienswijze niet strookt met het door ons beleden beginsel.

gebeden

na

met

zitten,

mag, stilte

in, dat men in de kerk geden zegen, muisstil heeft neer te

heerschende zienswijze toch houdt

Die

komen, en

hebben

buurman

zijn

in

te

om

rechts noch

met

afwachtende houding heeft

afbreekt, onderwijl

men met

te

zijn

buurman

blijven, tot

links spreken

de voorlezer de

niets anders bezig zal zijn

dan met

het lezen in de Heilige Schrift of in zijn Psalmboek.

De bedoeling worden

is

afgeleid,

dan, dat de „godsdienstige aandacht" door niets zal

maar geheel op de

heilige dingen zal

worden saam-

getrokken, en zoo voorbereid op het aanhooren van de predikatie.

Men

wil

verhoogen

;

daardoor

het

plechtige,

het statige, het

de ontvankelijkheid van de

ziel

indrukwekkende en wat men

bevorderen

;

noemt „stemmig" maken. Enkelen als

dreven dit zelfs zoover, dat ze het hoog kwalijk namen, twee naast elkaar zittende geloovigen ook maar één oogenblik met

elkander zaten dit

niet

zoo

te

spreken, en omdat ze niet

zacht

fluisterend

deden,

of

te

er

fijn

kon

van gehoor waren, iets

van gemerkt

worden. 11

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen