Onze eeredienst - pagina 412

BEDIENING VAN DEN HEILIGEN DOOP.

408

Hem

Hem mogen wassen en toenemen. Navan elk kind met zekerheid. Veeleer leert al te vaak, dat een gedoopt kind geheel buiten Jezus opgroeit, voortleeft en sterft, maar in de onderzoeking der personen waagt de kerk zich niet. Zij spreekt alleen onderstellenderwijze uit dat ze met een kind des Verbonds te doen heeft, en dat ze dit kind als

ingeplant

zijnde,

weet de kerk droeve uitkomst maar tuurlijk

in

dit niet

de onderstelling dat het een kind Gods

is. Anders zou dan ook volstrekt onbegrijpelijk, hoe zelfs Dienaren die in hun langen dienst honderd en meer malen die Dankzegging Gode hebben opgedragen, deze onderstelling dat de Doop uitgaat van het zijn der kinderen in Christus, konden loochenen, en veel minder nog hoe zulke Dienaren, althans in de Hervormde kerk, nog kunnen volhouden, dat al wat in het Doophuis wordt ingedragen, gedoopt moet worden, zonder voorafgaand onderzoek, of men al dan niet met kinderen van geloovige ouders te doen heeft. Een veel betwiste vraag eindelijk is, of tusschen de eigenlijke Doopbediening en de Dankzegging nog een toespraak aan de ouders der gedoopte kinderen moet worden ingeschakeld. Ons Formulier kent zulk een toespraak niet, anders zou er vermelding van geschieden. Eerst later is die toespraak opgekomen, en wel in een tijd toen de eigenlijke beteekenis van den Doop in de schaduw was gesteld en men meer tot het sentiment zich richtte dan tot de belijdende personen. Men was toen niet meer op de hoogte wat de Doop eigenlijk was. De Verbondsleer was geheel in vergetelheid geraakt. De Doop had opgehouden een Sacrament te zijn en was ontaard in een kerkelijke plichtpleging. En van toen af meende de Dienaar door een woord zijnerzijds den Doop meer belangwekkend te moeten maken. Er was verval in de kerk, en dit verval achtte de Dienaar te moeten stuiten door een gevoelvol, op hart en zenuwen werkend woord zijnerzijds. Hierin nu lag een minachting van het Sacrament als zoodanig. Bij het Sacrament spreekt de kerk, en is de Dienaar slechts haar orgaan. Van-

alleen

de

doopt

kerk

daar

het

juist dat

in

het

kind niet doopen mogen.

Het

is

uitgewerkte Formulier waarin de kerk zelve spreekt.

Formulier beviel niet meer.

Men

er uit

liet

Doch

weg, men voegde

er bij naar wilkeur, en las het

Zoo geraakte de Dienaar bij

het Sacrament juist misplaatst

en

loof

meer correcte

belijdenis

is.

is

Bij

den terugkeer

men

dit

tot vaster ge-

ook gaan

inzien,

en

dan ook in tal van kerken in onbruik gekomen. aandacht mag door geen toespraak van het eigenlijke Sacrament

thans

De

in

zoo snel dat niemand het volgen kon. woord der kerk op den achtergrond en nu poogde het Sacrament zijn persoonlijk woord te leggen, iets wat

juist het

is

die toespraak

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen