Onze eeredienst - pagina 319

GEEN SENTIMENTALITEIT.

Gemeente

een

bepreekt worden, maar zonder dat ze

in jaar uit

jaar

315

vordert in de Godzaligheid.

Ten einde nu zulk verder

brengt,

roeren

zal,

wel

vooraf

zulk een

effect,

verkrijgen,

te

zelf

geroerd

hebben plaats gegrepen, wil wie hem hoorde. Dat hier het woord borst

hij

is

uitwerking, die de

Er moet

zij.

iets

in

zijn

eigen borst

stand brengen in de borst van

tot

iets

Gemeente

het noodig, dat de prediker, die

is gekozen, is natuurlijk. In onderscheiding toch van het hart heeft de borst de eigenschap, dat onze innerlijke

bewegingen

erin tot uiting

komen, en dat

de borst de stem

tegelijk uit

Wie machtig is aangegrepen, voelt de borst heftig op en De innerlijke geaardheid doet ook in physieken zin de

komt. gaan.

En

wijl

nu

het geluid komt,

was

het juist gegrepen,

zwellen stem,

en

rijzen.

welsprekendheid

uit diezelfde

neer borst

borst de ademhaling, de

om

zeggen, dat de

te

de borst komt.

uit

des Woords een bepaalden last in naam Gemeente brengen, dan moet hij niet als een bode een hemzelf vreemden last overbrengen, maar vooraf zelf dien last zijns Gods als een last aan zichzelven hebben gevat, gevoeld en doorzien. Het werk Gods, het woord Gods, de ordinantiën Gods, de beloften Gods, of wat het ook zij, dat hij prediken wil, moet hem zelf aangegrepen, in beweging gezet, en geroerd hebben. Hij moet

daarom

de

Zenders

tot

ontwaren, dat

zijn

Zal

zijns

Dienaar

de

God hem dezen

last heeft gepredikt,

opdat

hij

dien

predike aan de Gemeente.

We

bedoelen

Men

weg.

dit

niet

kan een psalm,

in

overdreven

zin,

maar

in

den redelijken de Schrift zóó

men kan een hoofdstuk we lazen, negen-en-twintig uit

lezen, dat van de dertig verzen die

verzen

maar dat één bepaald vers ons trekt, ons boeit, en als glinsteren gaat te midden der verzen die als dof voor ons liggen bleven. Werkt nu die eerste gewaarwording door, geven we ons aan die gewaarwording over, begint dat woord op ons te werken, ontspint zich uit dat woord vanzelf een reeks gedachten, spreekt het onze ziel ons

voorbijgaan,

voelen

toe, bij,

passen

we er iets bij, dat we vooraf niet voelden, blijft het ons we het op ons zelven toe, beschaamt, vertroost, vernedert,

verheft of bezielt het ons,

dere

band

eigen

Dan wordt

—

dan

is

er

op dat oogenblik een bijzon-

ontstaan tusschen dat bepaalde

woord en

het leven onzer

ziel.

heeft

dat

dat

woord

bepaalde woord in

des levens opborrelt.

iets

in

ons wakker gemaakt.

Dan

een fontein, waaruit vanzelf het water

ons

als

Dan

gaat dat

woord ons

verzeilen.

En

als

we

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen