Onze eeredienst - pagina 167

VOOR DEN DIENST.

men dan ook

afweet, en voor wie

163

niets voelt.

Alleen kerspelvorming

in beterschap kunnen aanbrengen. gelijk vanzelf spreekt, niet met het oog daarop kan

zou hier Maar,

We

zaak besproken worden.

nemen

hier

de

hier de „vergadering der geloo-

in haar ideëel karakter, als van „broeders en zusters, die saam gemeenschap der heiligen oefenen en elkander kennen en liefhebben". En dan is het onnatuurlijk, dat men, elkander, na verloop van een week weer ontmoetende, geen stom woord tegen elkaar zou mogen zeggen, hoogstens met zijdelingsche buiging elkaar zou mogen groeten, en nauwelijks elkaar een hand zou mogen geven. In een kerkeraadsbank gaat dit dan ook gemeenlijk eenigszins anders Daar kent men elkander, men geeft elkander altoos een hand toe.

vigen"

binnenkomen,

het

bij

elkander

ziet

aan,

naar

en vraagt

elkanders

welstand.

Maar

der kerk komt het herhaaldelijk voor, dat

schip

het

in

men

gaat zitten naast iemand die u niet kent en dien gij niet kent, zoo dat geeft, ternauwernood aanziet, geen woord zooals ge zoudt opstaan uit de buurweer opstaat, spreekt, en straks schap van iemand met wien ge op een tram stondt, zoodat ge niet eens zoudt kunnen zeggen, hoe deze uw broeder, met wien ge verga-

hem

ge

niet

eens een hand

derd hebt, er uitzag. Dit nu

is

en

hoorigheid,

zeker

er

de broederschap verzaken, verzaken

van

alle

gevoel van saam-

karakter van vergadering vernietigen, en ge kunt

het

ze het

dat

zijn,

bij

de Haghepreeken, en

in

de dagen

onzer martelaren heel anders deden.

Nu koud als bindende liefde. En

bij

ons

ijs

voor elkaar, toen de warme gloed eener saambin-

drijft

men

dit zelfs zoover,

dat ieder onzer vaak zelfs

aan den heiligen Disch heeft aan gezeten als met

hem

geheel vreemde

personen.

Op een

zichz elf zou het

ontvangzaal

saamkwam, om gaderzaal

te

was,

daarom een

het wenschelijkst zijn, dat

soort

bij

elke kerk

waar men voorloopig aanving, zich saam naar de ver-

anti chambre,

straks als de dien st

begeven.

men elkaar dan eiken Zondag ontmoeten, en de kennismaking voortzetten en levendig houden, om daarna, in het kerkgebouw, werkelijk als broeders en zusters te gaan nederzitten. Bij gemis daarvan behelpt men zich nu ten plattelande, als het weer droog en niet te koud is, met de open plaats vóór het kerkgebouw, maar in onze steden gaat dit niet, en dan is er feitelijk geen andere In

die ontvangzaal kon

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen