Onze eeredienst - pagina 546

DE BEVESTIGING

542

IN

HET AMBT.

toe en is het zeer wel denkbaar dat er geen

Diakenen optreden. Nakan men dan wel barmhartigheid bewijzen aan armen die niet de kerk behooren en dus geen huisgenooten des geloofs zijn,

tuurlijk tot

maar ook die komen

meestal

in

zulke stadswijken niet voor.

Wel

„De armen hebt ge altijd met u", en in zijn algemeenheid is dit ook zoo, maar in elk geval komt dan toch het Diaconaat op uit iets wat bijkomstig is, en niet uit het wezen der kerk, gelijk dit het geval is met de bediening van het Woord en de Heere ons gezegd

heeft

:

met die der Sacramenten, die beiden van den aard der kerk onafscheizijn. Zwaar heeft bovendien steeds op het Diaconaat de omstandigheid gedrukt, dat het op is gekomen uit een verkeerdheid. Er wordt namelijk gemeld, dat in de Gemeente te Jeruzalem de weduwen der Joden alles kregen en de weduwen uit de Grieken niets. Vooral nu om hieraan een einde te maken, door mannen uit bekeerde Joden en bekeerde Grieken over deze zaak te zetten, is toen het Diaconaat in delijk

te

geroepen.

leven

het

blijven

waarnemen.

De Apostelen zagen er tegen op, zelve alles En toen zijn door de Gemeente, onder hun leiding,

mannen gekozen, en onder dezen zoowel bekeerlingen

zeven

Joden, zooals Stephanus en Philippus, als bekeerlingen

uit

uit

de

de Grieken,

zooals Prochorus en Parmenas.

Met

oog hierop kan het dan ook

het

Diaconaat

in

vorm.

lijken

op zich meente

Het bleef wel

zelf dreven, in

verwonderen, dat het

niet

de kerk geen stand hield, althans niet in

in zijn

oorspronke-

stand zoolang de kerken klein waren,

de nood gedurig aan den

man kwam, en de Ge-

dien nood zichzelve helpen moest, maar het Diaconaat verliep

zoodra de groote massa gedoopt werd en de Overheid voor de armenzorg insprong.

Uit het

feit

dat Filippus, al

was

hij

Diaken, toch ook

geestelijk ambt meer de armenzorg er geheel van afgescheiden, en is het in de Roomsche, in de Grieksche en later ook in de Engelsche kerk een geestelijk ambt van lager orde geworden. Zelfs de Hervorming heeft het slechts ten deele in zijn ouden luister doen herleven. De Luthersche kerk heeft het niet hersteld. Ook niet de Engelsche kerk. En alleen de Gereformeerden hebben onder leiding van Calvijn de noodzakelijkheid om het Diaconaat weer in het leven te roepen, ingezien. Vooral onder de „kleyne luyden" won de Hervorming ook hier te lande veld. Er was gedurig vraag naar hulp in den tijdelijken nood. De nood riep om regeling. En zoo is ook hier te lande het Diaconaat weer tot eere gekomen. Altoos zoo echter, dat men wel het Diaconaat weer opnam, maar zonder het in zijn aard en wezen te hebben doorgedacht.

leerde, is toen afgeleid, dat het Diaconaat toch

was,

is

al

ook een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen