Onze eeredienst - pagina 462

BEDIENING VAN HET HEILIG AVONDMAAL.

458

omdat de Engelsche kerk

spreekt,

geheel

lijk

Zwitserland,

Frankrijk,

In

daarentegen

landen

gebannen, en ring

in haar belijdenis zich oorspronkede Zwitsersche Reformatie aansloot.

bij

der

waarin

West-Duitschland,

Schotland en andere de altaar-idée terstond met tak en wortel uit-

is

men teruggekeerd tot de opvatting van een „VergadeDe kerk was niet een hiërarchisch instituut,

is

geloovigen".

aangestelde

van

personen,

hooger orde, het

hei!

aan de ge-

maar bestond niet anders dan uit de geloovigen zelven. De offerdienst was op Golgotha eens voor al volbracht. Aan dit volbrachte offer van Golgotha kon geen ander offer worden toegevoegd. Voor altaar, offer noch priester kon dus plaats worden gevonden. Het waren de geloovigen die zelven de teekenen van het Sacrament onder elkander gebruikten, en zij die hierbij voorgingen, waren broeders onder de broederen. Doch ook hierbij kon geen loovigen

eenheid

bedienden,

houden.

stand

spoedig

Al

toch

over den vorm van den Eeredienst.

van Sacrament

begrip

het

en zag

af,

Christus in ons verlevendigde,

van

cijfering

verschil van inzicht

in

het

men

Avondmaal

geheel van

dan een

niet

handeling, die de gedachte aan het lijden en sterven van

zinbeeldige

de

bestreed

kracht

kwam

Eenerzijds gleed

geestelijke

en

aan

er

—

terwijl

beteekenis bleef

anderzijds Calvijn deze

van

het Sacrament

vasthouden,

weg-

met

alle

dat Christus aan den

disch van het Avondmaal wel waarlijk de geloovigen met zijn gekruist

lichaam en vergoten bloed voedt en drenkt.

zoo uiteenloopende overtuiging omtrent het Sacrament

Bij

zelf,

kon

het niet anders, of ook de vorm waarin het zou worden toebediend, moest alle vastheid missen. Reeds wezen we op de gewoonte in de Luthersche en de Engelsche kerk om op te staan van de zitplaatsen

en

bij

de

tafel

ontvangen stantiatie

iets

;

die als altaar dienst doet, het brood en den wijn te

wat

saamhing.

de gewoonte

in,

bij

In

Luther met

tal

zijn

belijdenis van

den Consub-

van Fransche kerken voerde men veelszins

dat ieder bleef zitten

waar

hij zat,

maar dat twee voor-

de één met het brood en de ander met den beker, rondging En tot ruste is deze en zoo elk geloovige op zijn zitplaats bediende.

gangers,

gekomen, die, gelijk de kerken midden van de kerk plaatsten, de geloovigen uitnoodigden om aan die tafel plaats te nemen, en zittende aan die tafel, den schotel met het gebroken brood en den beker met den wijn beweging in

eigenlijk alleen bij die kerken

Holland, een

onder zich

was heid

in

te

tafel

in

het

laten rondgaan, terwijl de offerande als

de offerande voor de armen.

Nu

is

vertegenwoordigd

deze groote verscheiden-

zeer zeker te betreuren, en zou het winste

zijn,

zoo

alle

kerken

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen