Onze eeredienst - pagina 457

BEDIENING VAN HET HEILId AVONDMAAL.

Men houde vaneen de

toch wel

breede

vormen,

schare

men van God

Mis wel clerus en leeken

het oog, dat de

toch van den anderen kant de geloovigen

wier behoeve

ten

de opdraging van het

Aan

het Mis-offer ligt de gedachte ten grondslag,

iets

poogt

Mis-offer geschiedt. dat

in

maar dat

scheidt,

453

te

wat

verwerven,

men anders

niet

maar een dankoffer voor ontvangen genade, maar ook een smeekoffer om nieuwe genade aan de reeds genotene te Het

ontvangt.

niet

is

Het is van God in Zijn almachtigheid, dat men deze nieuwe genade zoekt te verwerven, en nu strekt het opdragen van Christus als offer, om God Almachtig tot het verleenen van die meerdere genade te bewegen. Ook het gebed is wel goed, en ook op andere wijze is wel genade te ontvangen, maar toch is er niets dat ook maar van verre in vergelijking kan komen met de opdracht van het Mis-offer, omdat in het Mis-offer het Lam Gods, zien toegevoegd.

meerdere,

niet

in

deze

schijn, en

maar metterdaad en in werkelijkheid Daar er nu niets is, dat voor God in ook maar van verre gelijk kan staan met het

niet zinbeeldig,

Gode wordt opgedragen. waarde

en

beteekenis

Lam Gods,

bezit

Mis-offer

het

uitwerkende kracht,

een

ander middel dat den menschen ten dienste

staat,

ooit

geen

gelijk

geven kan.

Hiervan nu werd de beteekenis vooral verhoogd, doordien men ingang schonk aan de voorstelling, dat een Mis-offer hier op aarde bediend, ook

Ook

voor de gestorven geloovigen ten zegen kon gedijen.

men

Men

niet verkeerd.

beteekenis

schreef aan het Mis-offer geen zaligmakende

Veelal beleed

toe.

dit versta

men

steeds en bleef belijden, dat onze

stand was gebracht door het Maar ziende op wat de geloovigen in het leven vaak te klagen gaven, stond men voor de moeilijkheid, dat men eencrzijds den Doop beschouwde als het bovennatuurlijk middel, waardoor iemand in het Lichaam van Christus werd ingelijfd, en toch anderzijds

verzoening offer

rechtvaardigmaking

en

tot

van Golgotha.

gedurig

op een ongeloof en een zedeloozen wandel, die beiden

stuitte

verrieden,

hoe

onvoltooid

persoon nog was.

Om

bij

het

sterven de heiliging van zulk een

deze moeilijkheid

te

vereffenen, gaf

Men

ingang aan de voorstelling van het Vagevuur. sterven

nog

allerlei

hem van de ondergaan, tijdelijk

en

lijden,

gebrek den gedoopte aankleefde

zaligheid niet uitsluiten; en zoo

clusie, dat hij

na

zijn

zag ;

in,

men dat

bij

toch kon

kwam men

tot

toen het

men

de con-

sterven nog een zuivering, een heiliging had

te

dat deze zuivering of purificatie bestaan moest in een dat

hem na

zijn

dood

trof.

Aan

dit lijden gaf

men den

naam van Vagevuur. En nu ontstond de vraag, of de achtergeblevenen, in de gemeenschap der liefde, niets doen konden om dit lijden na den

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen