Onze eeredienst - pagina 185

HET VOTUM.

Gods"

„tegenwoordigheid

de

doelt

181

midden van

het

in

zijn

volk

te

constateeren.

Wat van Sion geschreven staat, dat God het verkoren had tot zijn ruste, God Israels er woonde, moet ook in de Gemeente des Nieuwen Testaments tot zijn recht komen, edoch met één sterk sprekend en dat de

verschil.

Onder plaats, zijn

Oude Testament

het

het

om

weg,

tempel

valt 2.

de

de Gemeente zelve als woonstede van den

levenden

God daarvoor

God

Heere diensvolgens

de

ruste aan één bepaalde

Gods alomtegenwoordigheid door;

karakter weg, en breekt

steenen

zijn

De stammen trekken naar Sion op om te aanbidden. Nieuwe Testament daarentegen valt 1. dit plaatselijk

volk op.

Onder

God

kiest

één bepaald heiligdom; daar woont Hij; en daar wacht Hij

in

doen treden; en wacht

plaats te

in

volk op, maar komt

zijn

3.

niet

volk saam

zijn

„Waar twee of drie in mijnen naam te zamen hun midden". De hoofdgedachte blijft alzoo onder Nieuw en Oud Testament één en dezelfde: Ontmoeting tusschen God en Zijn volk; maar die ééne hoofdgedachte komt onder tweeërlei vorm voor. In het Oude Testament is de Verzoening nog niet volbracht. De breuke bestaat nog. En deswege wordt de afstand tusschen God en zijn volk op den voorgrond gesteld.

wachtende zijn,

Er

in

ik

een land,

is

stad

ligt

men

in

overgangen

vier

en

heiligen,

dat land nadert

in

men de

„heilige stad", in die heilige

Sion afgezonderd als de heilige berg, en op dat Sion vindt

komt men

daaruit

achter

Hem.

op

daar ben

daar

een

het

Heilige,

terrein buiten,

zoo

en

dan den Voorhof,

eerst in het Heilige der

dan de tegenwoordigheid Gods, maar verborgen

is

gordijn

eerst

het

in

voorhangsel, en

of

in

heel het volk

maar één

is

man, de Hoogepriester die daarachter naderen mag. Maar onder het Nieuwe Testament is de Verzoening volbracht; valt dus de afstand weg, en is er niet een verwijderd houden, maar een

om

zoeken,

komen

te

tot

de innigste gemeenschapsoefening.

Overal waar nu de gemeente samenkomt, verschijnt God, blinkende

voor het zielsoog,

Greep zoo

zou

dit bij

zaamheid in

God

Doch

te

in

het

midden van

zijn

Sion.

slechts ten opzichte van één enkel geloovige plaats,

dien overgang geen votum

te

pas komen, wie

in

de een-

God neerknielt, moge een oogenblik toeven, eer gebed gaat, om voor zijn bewustzijn de gemeenschap met

voor

het

hij

zijn

nu

zijn

vernieuwen

anders

;

wordt

maar dit

hij

gebruikt daar geen formule voor.

uiteraard

waar

deze

verschijning

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen