Onze eeredienst - pagina 265

GELOOFSBELIJDENIS.

ongemerkt

weer

toch

oude

het

in

261

schuitje

van

den

voorlezer, nu

voorspreker.

Veel

beter

ieder

Niet

het daarom, dat de belijdende leden zelven belijden.

is

afzonderlijk,

maar

En dan

allen saam.

natuurlijk staat de

keuze tusschen saamspreken en saamzingen. Ons is dit saamspreken vreemd. Maar over zee, Amerika,

eeuwen

het sinds

is

Met name

zwang.

in

in in

Engeland en de „kerk van

Engeland."

Daar

is

spreken

dit

zelfs

zoo

sterk

zwang, dat

in

alle

gebeden,

lofverheffingen, belijdenissen door allen saam met luider stem worden opgezegd. Het dusgenaamde Common prayer book dient daar zelfs voor. Het was dus op zich zelf zeer goed denkbaar, dat een zoo korte formule als de twaalf Artikelen door allen saam overluid werd opgezegd.

Temeer daar de verdeeling

in

twaalf artikelen, en de korte saamvatting

waarborg geven tegen verwarring en tegen het dooreenvloeien der stemmen. Men laat den toon dan aangeven door het orgel, dat even inzet, en dan ophoudt, en desvereischt na elk artikel weer even zijn toon laat hooren, om aller stem bij het volgende artikel precies gelijk te doen van elk

artikel,

beginnen. geldt de tegenwerping niet, dat ons volk daaraan niet gewend Dat waren ze in Engeland ook eerst niet. En toch heeft het daar geen jaar geduurd, of alles liep wel. En zegt men, dat zulk saam overluid spreken in de Engelsche kerk toch vaak tot verwarring leidt, dan geven we dit toe, maar merken

Ook

is.

dat

op,

verwarring

deze

insluipt

alleen

volzinnen, die niet kort ingedeeld

Hoort het

men daarentegen

Onze Vader bidden,

verwarring

of

in

lange gebeden en lange

zijn.

zulk een kerk door allen saam overluid

de Twaalf Artikelen opzeggen, dan

oogenblik

geen

bij

sprake,

maar

vlot

het

alles

is

van

geleidelijk

en vanzelf. Er

is

saam

ook

dan

belijden

leenen,

ook

bij

geen

van ons

de

twijfel,

XII

zeer

of

na enkele proefnemingen zou zulk

Artikelen,

wel

die er zich zoo uitnemend toe

gaan, en een zeer stichtelijk karakter

dragen.

Reeds

nu

wordt

het

onder ons gewoonte, dat de doopvaders

niet

Bij het doen enkel het hoofd buigen, maar hun ja luide uitspreken. van belijdenis neemt men hetzelfde waar. En die bangheid om in een kerk zijn stemgeluid te laten hooren, is niets dan gemis aan moed

en hooger bezieling.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen