Pro rege - pagina 141

GEEN PARADIJS MEER.

Gods

naar

den

in

toekwam

bestel,

schoot

zou

maar toch

;

doch

vallen,

135

iets,

hem niet vanzelf door hem gegrepen,

dat

integendeel

vastgehouden en verwerkelijkt moest worden. Geen eeredienst wordt

den

mensch

God

zou

kiem

in

zijn

dat

leven

staat

hij

in

gemeenschap met

een vanzelfsheid

zijn

Maar wel

schepping naar Gods beeld gegeven was,

nu wel op, dat deze taak op

er

zijn.

de heerschappij over de natuur, die

breedte, in volle diepte en hoogte zou

en

lengte

Let

onzondigen

hem opgelegd,

wordt in

voorgeschreven. Zijn zijn

in

's

in volle

uitwerken.

menschen schouder werd

gelegd vóór de vloek over deze aarde toog. Zijns zou de heerschappij zijn

over de schepping in haar oorspronkelijke zuiverheid. Er moet

hier

dus

niet

gedacht worden aan een worsteling met de verscheu-

rende dieren, noch aan een eerst later

meerderheid,

en

strijd

kwam

en door inspanning van de normale, den mensch

verleende krachten.

Iets

hiervan vindt ge nog in den dierentemmer

en in den slangenbezweerder.

leeuwen doordien

en

tegen de elementen; dit alles

op; maar aan een heerschappij door geestelijke overmacht

hij

De temmer

heerscht over zijn tijgers

ze imponeert en biologeert.

De temming

zelve heeft wel plaats door tucht, opsluiting en voedselonthouding,

maar

toch,

temmer

wie

bezit,

niet

de eigenaardig biologeerende kracht van den

kan door deze hulpmiddelen geen wild dier aan zich

onderwerpen. Het vermogen niet langer een

eigenschap staat

lijn

te

een wild dier

te

temmen,

is

thans

algemeen menschelijke eigenschap, maar een bijzondere

van zeer

enkele

personen. Een vermogen, dat op één

met het vermogen, dat sommigen bezitten

bioiogeeren en

dat

om

te

nog allerminst

hypnotiseeren. Dit vermogen is

verklaard,

maar toch

is

om

een mensch

een soort mysterie,

alle verschijnsel

van een zwakke nawerking, een sporadisch overblijfsel

vertoont

te zijn

van

de geestelijke meerderheid over de dierenwereld, die oorspronkelijk

aan den mensch

in het

gemeen geschonken was. Dat de dieren oor-

spronkelijk niet wild, woest en verscheurend waren,

zij

hierbij toe-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen